Doğru Kişiler ve Doğru Seçimler Üzerine bir Pazar Yazısı

Babam okul hayatım boyunca bana "Arkadaşını iyi seç kızım.Hayatta en önemli şey arkadaştır." derdi..

Otuzlu yaşlarımda, geriye dönüp baktığımda, iyi seçilmiş arkadaşların, pot yapmayan elbise , dar ya da bol olmayan gömlek , mideye oturup rahatsız etmeyen yemek, rahatça okunan kitap gibi insanı rahatlattığını görüyorum..
Gerçek arkadaş da insanın üstüne cuk oturur , bunaltmaz daraltmaz , destek olur, ileri götürür, katar , çoğaltır , gerektiğinde senin için herşeyi düşünmeden yapar..
Güvenirsin , hiçbir zaman kazık yemeyeceğini , eğer hata yapıp düşersen ona sığınabileceğini sana destek olacağını bilirsin..
Geçmişe baktığımda, az sayıdaki dostlarımın yukarıdaki tanıma uyduğunu görüyorum..Bu konuda şanslıyım.. Ancak bu eleği çalıştırıp, üstünde kalanları görene kadar da az üzülmedim..

İnsanı en çok, değer verdiği ve güvendiği insanların ihaneti üzüyor sanırım.. Geçmişte birçok kereler üzüldüm.. Canım acıdı.. Çünkü güvenmiştim..
Ama ne kadar seversem seveyim, eğer ihanete uğradıysam ve bu karşı tarafca bilerek yapıldıysa bunu asla affetmedim.

Okul bittikten sonra da her endişeli Türk Babası gibi babam bu sefer beni karşısına alıp,
"Sana hep arkadaşını iyi seç derdim hatırlıyormusun? İnsanın hayatındaki en önemli seçim eş seçimidir.Arkadaşını seçerken nasıl dikkat ediyorsan hayat arkadaşını seçerken de öyle dikkatli olmalısın" demişti.
Gerçekten de, hayat arkadaşı yani eş de insanın hayatının yönünü çizen seçimlerden biridir.. Eş olarak seçtiğiniz insanla birlikte hayat tarzınız , yaşamınız ve hayattan aldıklarınız farklılaşır..

"Adı Politika Dergisi olan bir dergide neden böyle şeyler yazıyor bu kız.. Elif Şafak gibi kendinden bahsedesi mi geldi? Bunları biz de biliyoruz"
diyebilirsiniz..

Elif Şafak ya da Perihan Mağden gibi devamlı boş boş kendimden bahsedecek değilim tabi.
Gelelim konunun dergiyle ilgili kısmına..

Türkler, Dünya tarihinde uzun süredir aktif olarak yer almaktadır.. Atatürk'ün Türk Tarihi Projesinden haberdar olanlar onun, "Anadolu 7000 yıllık Türk beşiğidir" sözünü hatırlayacaklardır.. Türkler düşmanları tarafından tarih boyunca korkutucu bir ırk olarak görülmüşlerdir..Bunun nedeni sadece Türklerin savaşçı yapıları değil zeka'ları, ulus olma bilinçleri , bağımsızlıklarına düşkünlükleri ve kararlılıkları'dır.
Şanlı Türk tarihine baktığınızda, Dünya Tarihinde Türklerin yerini daha net görebiliriz..

Türk tarihinin en zavallı evlatları bizleriz. Zira isteyerek ya da istemeyerek yaptığımız seçimler, Mustafa Kemal Paşa önderliğinde yazılan o destandan sonra Türk tarihinin en kişiliksiz parçası olarak yargılanmamıza neden olacaktır , Türk Ulusu'na yakışmayacaktır...
Tabi eğer bundan sonra, Türklerin Özgür bir tarihi olacaksa..

Çünkü, arkadaşımızı,eşimizi seçerken bile ne kadar dikkatli olmamız gerektiğini bilen bizler, ne yazık ki başımıza getirdiklerimizi doğru seçemedik..
Birkaç çuval kömüre , üç beş çuval pirince kandık..
Ve Türk tarihi 21.yy başlarında bambaşka bir sürece geçti..
Başımızdakiler ve yandaşları her türlü haksızlık ve hukuksuzlukla şanlı tarihimizi silip alaşağı ettiler..
Ve bu duruma fikren karşı olan bizlerle birlikte, onlara güvenen ve destekleyen saf! halkı da sattılar.
Karşı çıktığımız herşey kılıfına uyduruldu..

Ve biz , olur mu, olmaz mı derken..
Türban gibi bir "Siyasi Simge"yle gizli kapaklı işlerin örtülmesine,
Dindarlık adı altında ülkenin türlü şekillerde bölünmesine,
satılmasına,
ulusal yapısının parçalanmasına,
değerlerinin kaybedilmesine,
ve borç içinde , üretemeyen köleler haline getirilmemize göz yumduk..
Yumdurulduk..
Arkadaşını,eşini seçerken bile bunca titiz davranan bizler, başımızdakileri seçerken bu titizliği gösteremedik.
Kılavuzu karga olanın burnu boptan çıkmazmış diye bir söz var..
Korkarım ki Türk Ulusu , kendine kılavuz olarak leş kargalarını seçmiş olduğundan, burnu o BOPtan çıkamayacaktır.

İsteyerek ya da istemeyerek bir seçim yaptık.
Bu seçimler Türk Ulusunun genel karakterini yansıtmıyordu, ancak yapıldı.
Ve doğal olarak, yaptığımız seçimlerle doğru orantılı bir yaşamımız ve geleceğimiz olacak..
Tarih, bu insanların bizi yansıtmadığını yazmayacak çünkü..Nasıl da kendimize uygun BAŞ'lar bulduğumuzu ve sonumuzu yazacak.
O zaman, başımızdakileri dindarlıklarına ya da avantalara güvenip bu yerlere getirenler, bu BAŞlara güvenip tüm ulusun sonunu hazırladıkları için, onları affetmemizi beklemeyecektir umarız...
Çünkü seçimlerini doğru yapmadılar ve yaptıkları bu seçimler, bizler gibi, onların da sonudur.

İşin ilginci ise, bütün bunları adına sığınıp yaptıkları Allah da onları affetmeyecektir.

İşte onlar'a iyi pazarlar..

özgürpınarışık

Vergi Sistemindeki Çarpıklıklar

Kamu giderlerinin finansmanını sağlayan en önemli kamu geliri vergidir. Ancak Ülkemizde vergi sistemindeki çarpıklıklar ve kanunlardaki yaptırımların yetersizliği nedeniyle vergi kamu giderlerinin finansmanı için yetersiz kalmıştır.

Bunu düzeltmenin birçok yolu var. Ama nedense bu yollardan hiçbiri denenmiyor. Yaptırımların yetersizliği bürokratların çıkarcı ideolojileri nedeniyle düzeltilmiyor. Bu yanlış bir uygulamadır. Bunu kabullenmek söz konusu bile olamaz ama diyelim ki onları anladık. Peki diğer yollar neden denenmiyor? İşte buna bir türlü aklım ermiyor. Mesela vergi bilinci oluşturmak çabasına girilebilir. Çok zor bir yöntem olabilir ama kazandığımız her birey bizim için önemlidir. Sistem böyle devam ederse yani suçlar cezasız kalmaya devam ederse IMF’ ye bağlılığımız devam edecek. Bireyler bunu neden hala idrak edemediler. Peki, ‘’kendini düşün ülke batarsa batsın’’ diye düşünen bencil çıkarcı insanlarla aynı toplumda yaşamak için bizler ne yapmış olabiliriz? Bana tüm bu soruların cevabını verebilecek kişilerden biriyle yaşadığım diyaloglardan biri şöyleydi;

Bundan dokuz yıl öncesiydi. Vergi dairesi başkanına küçücük bir bedenle ama adaletsizliğe karşı çıkan kocaman bir yürekle ‘’ Düşük gelirliler vergi kaçırdıklarında bunun cezasını fazlasıyla öderken, yüksek gelirliler ülkemizden kaçırdıklarını yurt dışında rahatça harcıyorlar. Bu konuda neden önlem almıyor, onları neden cezalandırmıyorsunuz?’’ sorusunu sormuştum. Cevabı ise ‘’ emin olun bu konuda sizden daha hassasız. Bu çözülecek çok yakında…’’ diye devam eden aptal politikacı yalanlarından ibaretti. Aradan dokuz yıl geçti. Hala hiçbir şey çözülmedi, aksine her şey gün geçtikçe bozuluyor. Bunu hesabını kim verecek? Cevabı çok açık suç var yine ceza yok… Halkımın hakkına sahip çıkmayanlar vicdanları rahat mı uyuyorlar? Çok yazık ne diyeyim... Yazımı kayıt dışı yaratanları cezalandıracak ve bürokratları akıllandıracak bir çözümle son vermek istiyorum.

Vergi sistemindeki çarpıklıkların düzeltilmesinin en etkin çözümü bir denetim mekanizması oluşturmak ve yaptırımların zayıflığını göz önüne alarak bunları düzeltme yoluna gitmektir. Yeniden seçilememe korkusu olmadan ülkenin geleceği için fedakârca davranan bürokratlara önemle duyurulur ( ki böyle bir bürokrat varsa).

Ezgi Özdemir

Yatacak Yer Meselesi

Yine türban ve yine tartışma. Sayın Başbakan R. Tayyip Erdoğan , Yargıtay ve Danıştay'ın türban konusundaki çıkışları üzerine herkesin yerini bilmesi gerektiğini söyledi. İrdeleyelim;

Sayın Başbakanımız, türban konusunun tek cümle ile çözülebileceğini söylerken kendisinden çok emin gözüküyordu. Aynı görünüşü karşıt söylemlerle hukukçularımız da göstermişti; fakat bu hukukçu duruşuna Erdoğan'dan sert bir tepki geldi: "Kuvvetler Ayrılığı varsa herkes yerini bilecek." Başbakan yine kendinden emin bir görüş sergiledi; fakat bu eminliğin arkasında söylediklerinin çelişkili olduğunu bilmeyişi vardı. Bu çelişkiler üzerinde durmak gerekiyor.

Her şeyden önce bir ülkede kuvvetler ayrılığı varsa, ayrı kuvvetlerin ayrı söylemlerde bulunabilmesi oldukça doğaldır. Ayrı söylemler zaten herkesin yerini bildiğini gösterir. Yasama ve yürütmenin, farklı söylemlere imza atabileceği, bir kuvvetler ayrılığı göstergesiyse, yürütme ve yargının da farklı söylemlerde bulunabilmesi kuvvetler ayrılığının göstergesidir. Asıl kuvvetlerin ayrılığının karmaşaya düşmesi, yürütme ve yasamanın aynı ellerde toplanmasındadır. Başbakan ayrılığı birleştiren faaliyetlerle bu ülkeyi yönettiği için, kuvvetler ayrılığının, kuvvetler birliğiyle farklılığını çözememiştir.

Biliyorsunuz ki Erdoğan hükümeti, yargı organlarını hükümetin seçmesi için oldukça büyük uğraş verdiler. Kuvvetler ayrılığı demek, bu demek değildir. Siz çıkıp işinize geldiğinde kuvvetler ayrılığını ön plana çıkartır, işinize gelmediğinde kuvvetleri birleştirmeye çalışırsanız, bu sizin politik tutarsızlığınızı gösterir.

Ayrıca (Cumhurbaşkanı'ndan sorumlu) Başbakanımız, "Yargı makamı ihsas-ı rey makamı değil. Onlar da makamlarının gereğini Anayasa’nın tayin ettiği şartlar içerisinde yapmaya mecburdur" söylemiyle konuya başka bir bakış açısıyla baktı. İhsas-ı rey; önceden taraflılığını göstermek anlamına gelir. Yargı organları tarafsızdır, buna kimsenin itiraz etiği yok; fakat yargı organlarının kurallardan taraf olması gerektiğine dair de bir itiraz yoktur. Nitekim Başbakanımız, yargı organlarının Anayasa'ya göre davranmaları gerektiğini güzelce dile getirmiştir. Çelişki ise burada doğmaktadır. Anayasa Mahkemesi, anayasal bir kurumdur ve verdiği karalar bağlayıcıdır. Bu kararları savunmaksa anayasa da belirtildiği gibi hukuksal kurumların öncelikli tercihidir. Hukukun kabul ettiği bir konudan yine hukuk organlarının taraf olması, ihsas-ı rey diye nitelendirilemez. Hukuk, hukukun arkasındadır. Nitekim de, konuşan hukukçular kendi özel görüşlerini değil, organlarının görüşlerini yansıtmışlardır.

Son olarak AKP'li hukukçular da türban konusunun bir cümleyle çözülmesinin imkansız olduğunu belirtmişlerdir. Kural koymak ciddi bir iştir ve kesinlikle ayak üstü konuşmalarla belirlenebilecek bir iş değildir. İnsanlara bu işin çok kolay olduğu izlenimi yaratmak eğer bir amaçsa Başbakanımız bu amacına ulaştığını zannetmektedir.

Kuralları, tanımları işimize geldiği gibi yorumlamak ve bunu da bilgisizliğimiz üzerine temellendirmek, herkesin yerini bilmesiyse, bu aynı zamanda yatacak yerinin olmadığının da bilinmemesidir. Teşekkürlerimle, okumadaki sabrınız ve ilginiz için.

Gökhan DAĞ

Rejim değişikliği ihtimali üzerine aforizmalar

Bugünlerde bir umutsuzluktur aldı başını gidiyor. Kime sorsam "bitti bu iş" diyor. Adamlar bütün kadroları ele geçirmiş. Türban Çankaya'ya kadar girmiş. Adamlar suyun başını tutmuşlar bir kere (!) ülkeyi parsel parsel satmışlar. Laiklikden ödün üstüne ödünler verilmiş. Medya desteğini yanlarına almışlar, diledikleri haberleri yayınlatıyorlar, diledikleri haberleri yayınlatmıyorlar. Yargının başını tuttular, YÖK başkanını kendilerinden seçtiler vs. vs. Ülkem adına çok kötü bir manzara... Bu gidişatın çok iyi olduğunu söyleyen bir de karşı görüş var tabi. Demokrasimizin laiklikden ödünler vererek çok daha güçlendiğini söyleyenler, her iktidarın kendi kadrolarıyla çalışmasının normal ve gerekli olduğunu söyleyenler, devlet kapısında kırtasiyeciliğin azaldığını söyleyenler. Bu karşı görüş AKP nin yeni anayasasıyla beraber büyük ihtimalle ülkenin aydınlık günlere ulaştığını filanda söylemeye başlayacaktır.

Halkın büyük bir oy çokluğu ile parlementoda temsil ediliyor olması, DTP nin meclise girmiş olması çoğulculuk adına belki demokrasimizin gelişimişliğine bir işaret olabilir. Ancak laiklikten ödünler vermek, devlet katında ödünler vermek demokrasi için bir kırmızı alarmdır. İslamiyetin tek laik ülke türkiyede kazandığı bir zaferin habercisidir...

Devlet kurumlarında önemli mevkilere, kilit makamlara anti-laik kesimden kadroların getirilmesi; bu mevkilerin laik düşünceye kapatılması türbanın serbest bırakılmasından daha tehlikelidir. Bu şekilde bir kadrolaşma tek bir düşünceye hakim olan devlet kurumları yaratır ki bunun adı totaliterizmdir. Yasama, yürütme ve yargı tek bir dünya görüşü etrafında toplanıyorsa bu totaliterzmin habercisidir. Bu dünya görüşü, real dünyayı yadsıyan, metafizik dünyayı yüceleştiren bir görüş ise yani dini görüş ise bu ülkenin karanlığa doğru yol aldığının, en azından devlet kurumlarının karanlığa doğru çekildiğinin göstergesidir. Komşumuz İran da bu yollardan geçmiş ve ülke yönetimini din adamlarına bırakmış, Mollaların iktidarda olduğu bir siyasi rejime geçmiştir.

Türkiye, İran olur mu? Bugünlerin en popüler sorularından biri. Soruya doğru bir cevap vermek istersek öncelikli olarak anlamamız gereken şey Türkiye'nin İran olmasının ne anlama geldiği? Türkiye'nin İran olması Türkiyenin toplumsal bir dönüşüm yaşaması anlamına gelir. Türkiye laiklikten - şeriata geçebilecek bir dönüşüm yaşayabilir mi ? Benim kanatim, Türkiye asla İran olamaz. İranın toplumsal yapısı ile Türkiyenin toplumsal yapısı arasında 100 yıl öncede bir uçurum vardı, bugünde bir uçurum var. İran halkı bir mozaikse, Türkiye bir alaşımdır. İranda farklılıklar yıllarca hor görülmüştür. Türkiye ise, imparatorluk kültürünün getirdiği bir hoşgörü ülkesi olmuştur çoğu zaman. Farklı unsurlar bir arada yaşatılmıştır. Bunun gibi bir çok kültürel farklılığımız var komşumuz İranla. Bu nedenden ötürü, ülkemi yönetenler her kim olursa olsun, her ne düşünceden olursa olsun, iranlaşmak gibi bir korkum yok...

Öte yandan tarihsel bir gerçektirki, ülkelerin kaderlerini değiştiren devrimlerin arkasında ekonomik gücü olan kimseler olmuştur. Fransa devriminde vergilerden isyan eden sadece fakir halkmıydı ? Amerikan kolonileri İngiltereden bağımsızlığını isterken, malum bildirinin altında fakir halkın mı imzası vardı sadece? Ekonomik elitler olmadan hiçbir devrim gerçekleştirilemez. Peki bakalım bizim ülkenin ekonomik elitlerine? Bu kesimde hiç şeriat rejimini isteyen olabilir mi ? Şeriat rejimi geldiğinde ekonomik sistem topyekün bir değişime uğrar ve bu değişim kapitallerin aleyhinde olur. Bizim kapitallerimiz yani sermayedarlar böyle bir değişim isterler mi? Kâr güdüsüyle çalışan holdingler kendilerini yok edecek olan bir değişimi isterler mi ? Akbank, Koç-Yapıkredi ve İşbankası birleştiklerinde, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasından daha büyük bir güç haline geliyor. 3 özel banka birleştiklerinde devletten daha güçlü bir ekonomik güç oluyor. İranda böyle bir ekonomik yapılanma yoktu. Fabrikalarımız, Bankalarımız, Özel sermayemiz güçlü olduğu sürece, serbest piyasa ekonomisi hakim olduğu sürece şeriat sınırlarımızdan içeri giremez.

Din, AKP gibi zihniyetin nemalandığı, onları iktidarda tutan bir metadır artık. AKP iktidardan para kazanıyor, ihalelere giriyor, çoluğuna çocuğuna gemi-cik alıyor, şeriat gelirse bunlar olmayacak, bu lüks AKP içinde yaşanmayacak. Demokrasi bazen kendi bidiği dalı kesebilir, ama para hırsı bindiği dalı kesmez. Üzülerek söyleyelimki, son 5 yıllık iktidar dönemi içinde AKP liler ne kadar çok para hırsı içinde olduklarını gösterdiler, Ali Dibolar, Kemal Abiler, Paket yumurtalar, gemicikler vs. Onlarda bu hırs, kazan-daha çok kazan hırsı olduğu sürece bir rejim değişikliğine gitmezler.

Deniz Bilen

Medyanın Gücünü Tartışalım !

"Medya, küreselleşme çağının büyüyen devi midir yoksa küçülen, belirsiz ölçekli işletmesi midir?" sorusunu temel kabul edersek, birkaç katlı bir bina oluşturduğumuzda, binanın yıkılma tehlikesi oldukça yüksektir. Daha anlaşılır bir ifadeyle yazımın konusunu belirtirsem, medyanın konumu ve medyanın bu konumunun tehlikeleri, yazımın konusunu oluşturuyor.

"Medya ele geçirilebilir bir araç mıdır veya böyle bir araçsa bunu ele geçirmek ne kadar doğrudur?" sorusuna verilebilecek bir cevap rejimin niteliği belirleme de nasıl ki etken kabul edilebilirse, medyanın büyüklüğü de medyanın küçüklüğüne terstir ilkesi o derece kabul edilir(mi?). Bu yazı büyüklüğün küçüklükte yok oluşunu resmetmek için yazılmıştır.

Medya toplumları etkileyen önemli bir mekanizmadır. Küreselleşme çağında ya da bu popüler kavramı bir kenara bırakacak olursak medyanın var olduğu her anda, medya halkı etkilemeyi başarmıştır. Yazılı ve görsel kuruluşlar halkı tarafsız bir şekilde etkileme amacının araçları konumundadır. Peki bu halkı tarafsız bir şekilde etkileme amacının başka amaçların aracı olduğunu kabul edersek ne olur? Tartışalım;

Amaçlara hizmet eden, aracı bir medya kendi öz amaçlarının dışında kalır ve bu olay medyanın büyüklüğünün bir küçüklük göstergesidir. Birkaç soru daha sorarsak, tarafsızlığını yitirebilecek büyük bir kuruluş ne kadar büyüktür veya bazı çevrelerin güdümünde özsel amaçları gerçekleştirebilmek ne kadar mümkündür?

Yeterince çok soru sorduğumu düşünüyor olabilirsiniz; ama soru sorma işlevini yitirten bir medyaya sahip olduğumuz için bu yazımda bu özgürlüğümü sonuna kadar kullanmak istediğim için lütfen beni bağışlayın ya da isterseniz bağışlamayın.

Yukarıdaki paragrafta önce doğru olanı yaptım. Sonrasında ise okuyucuma saygısızlık göstererek onu umursamadığı söyledim. Bunu yapmamdaki amaç, bir an için medya gibi davranabilmektir. Medya önce hedef kitlesini güzelce uyutur ve sonrasında onlara öldürücü darbeyi vurur. Bu darbeyi vurmasının sebebi ise medyanın güdümünde olduğu kuruluşların isteğidir. Politik açıdan 3 tür medya vardır. Bunlar;

1- İktidar yanlısı bir medyanın bulunduğu, bir ülke de gerçekler, hep gerçeklerdir. Tıpki gerçeklerin de yalan olabildiği gibi.

2- Muhalefet yanlısı bir medya ise, yalanları gerçekmiş gibi gösterebilme tehdidini içinde barındırır. Önemli olansa gerekleri çoğu kez içinde barındırabilmesidir.

3- Tarafsız bir medya ise, doğruyu doğru, yanlışı ise yine olduğu gibi gösteren medyadır.

Türkiye'de var olan ağırlıklı durum ise ilk sayılan durumdur. Diğer söz konusu durumlar ise azınlıktadır.

Sonuç olarak, çok güçlü olabilmek ancak sizden daha güçlü olabilen birinin varlığının olduğu ana kadardır. Teşekkürlerimle, okumadaki sabrınız ve ilginiz için.

Gökhan DAĞ

Özgürlükler! Ülkesi Türkiye..

Radyoda haberleri dinliyoruz..Diyor ki;

TBMM Adalet Komisyonu, 10. Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer’in, 9 maddesini bir kez daha görüşülmesi için iade ettiği Vakıflar Kanunu’nu aynen kabul etti.

Yani ne oldu?

Yabancılar, Türkiye’de hukuki ve fiili mütekabiliyet esasına göre yeni vakıf kurabilecek. Vakıflar, izin almadan mal edinebilecek, malları üzerinde her türlü tasarrufta bulunabilecek. Vakıflar, vakıf senedinde yer almak kaydıyla, amaç ve faaliyetleri doğrultusunda, uluslararası faaliyet ve işbirliğinde bulunabilecek, yurtdışında şube ve temsilcilik açabilecek, üst kuruluş kurabilecek ve yurtdışında kurulan kuruluşlara üye olabilecek. Vakıflar, yurtiçi ve yurtdışındaki kişi, kurum ve kuruluşlardan, ayni ve nakdi bağış ve yardım alabilecek, yurtiçi veya yurtdışındaki benzer amaçlı vakıf ve derneklere ayni ve nakdi bağış ve yardımda bulunabilecek.

Geçen sefer de yasayla o kadar ilgilenmiş,takip etmiş ve Ahmet Necdet Sezer iade ettiğinde kurtulduğumuzu sanmıştık.
O kadar çok olayla karşılaşmıştık ki aslında unutmuştuk da Vakıflar Yasa Tasarısını..

Ama ne demişler?
SU UYUR DÜŞMAN UYUMAZ!
Neden böyle diyorum bir bakalım..

"Erdoğan Amerika'da Türk- Amerikan ilişkilerinin, partisinin iktidarı sırasında da, dünya barışına en iyi katkıda bulunacak şekilde gelişeceğini vaad etti. Erdoğan şöyle konuştu: "İnanıyorum ki, Türkiye bulunduğu bölgede, özellikle İslam kültürüyle demokrasinin buluşmasına katkıda bulunacak adımları atacak. Türkiye, gerek Kıbrıs’ta, gerek Irak, gerekse Avrupa Birliği’ne giriş konusunda bütün kararlılığını en ideal şekliyle sergileyecek ve ÖZGÜRLÜKLER ÜLKESİ olma istikametindeki gayretini devam ettirecektir.”

Yeni değil. 11/12/2002'de vaad etmiş bunları Erdoğan.
Yine ABD ziyaretinde..

Ahmet Necdet Sezer şu sıralar ne yapıyor acaba?
Aslında onun engel olmaya çalıştığı bu çivileri madem tabutumuza geri çakacaklardı sadece ertelemiş mi olduk diye düşünmeden edemiyoruz.
Hani diyoruz ya, bankalar,özelleştirme, anayasa işin sonu, işte vakıflar kanunu da sona giden yolda atılan adımlardan biri..

Türkiye artık bizim bildiğimiz, büyüdüğümüz, alıştığımız Türkiye değilmiş gibi mi geliyor size?

O zaman biraz daha bekleyin.

Ulusalcı komplo teoricilerinin paranoyaklıkları nasıl birer birer gerçekleşiyor göreceksiniz..

Burası bundan böyle, dörtnala gelip uzak asyadan bir kısrak başı gibi akdenize uzandığımız Anadolu değil ,

Burası yabancılara peşkeş çekilen güzel bir fahişe ülke ve biz de yabancıları eyleyen animatörler-hizmet sektörü köleleri olacağız.

Burası İstantinapolisi,
Unutulmuş ve içi boşaltılmış başkent Ankara'sı ,
Yabancılarca paylaşılmış sahil şeridi ,
ABD ve İsrail kontrolündeki kürtlere verilmiş doğu bölgesiyle,
Bir yanda türbanlıları-tarikatçıları, bir yanda her türlü sapkınlık ve umursamazlık içindeki elit!iyle, bir yandaysa ezilen halkıyla,

Özgürlükler! ülkesi Türkiye..

Tabi Yerseniz!

Özgür Pınar Işık

Derin İşler !

Trabzon'da rahip Santoro'nun İstanbul'da Hırant Dink'in... Son olarak da Malatya'da üç kişinin katlinin öncesi ve sonrasında yaşananlara bakıyoruz. Cinayetler aralarına adeta karbon kâğıdı konmuşçasına benzeşiyor... Sanıklar polisin yakından tanıdığı, hatta takip altında tuttuğu isimler... Hrant Dink'in katillerinin hedefinde kimin olduğunu Trabzon polisi de biliyor. Ama önlem almıyor veya alamıyor. İstanbul polisine ihbar yapılıyor. İstanbul polisi de cinayete seyirci kalıyor.
Malatya katliamının önceki günkü duruşmasında tutuklu sanıklardan Hamit Çeker, olayın bir numaralı sanığı Emre Günaydın'ın Malatya Emniyet Müdürü ile oturup kalktığını duyduğunu anlatıyor...
Bütün bu olaylarda polisin kâh büyük bir zaaf... Kâh soruşturmayı saptırmak, delilleri bozmak, karartmak gibi bir tutum içine girdiği görülüyor.
İlginçtir... İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Hrant Dink'in öldürülmesinde ihmali bulundukları gerekçesiyle bazı polis şefleri hakkında soruşturma yürütülmesini talep etti. Trabzon Valiliği buna izin vermedi.
Polis isterse en karmaşık olayları şıp diye çözerken, Trabzon ve Malatya soruşturmaları neden çıkmazdan çıkmaza giriyor? Belli ki polisin içinde diğer devlet kuruluşlarına da uzanan güçlü bir illegal örgütlenme var. Hükümet bu örgütlenmeye karşı seyirciliğin ötesinde ne yapıyor? Olaylarda iki savcı ve iki TSK mensubunun adları geçiyor. Adalet Bakanlığı ve TSK ayrıca soruşturma yapıyor mu? Yoksa bu ülkede hukuk tamamen sıfırlandı mı?

Merkez Bankası'nın taşınma gerekçesi "İstanbul'un finans merkezi olması"ymış. Bu mantığa göre TBMM'nin de en çok seçmen vatandaşın yaşadığı İstanbul'a taşınması gerekmez mi?
Haldun Ertem

Ankara'dan İstanbul'a illa bir kurum gidecekse, Ankara Büyükşehir Belediyesi gitsin...
Ankaralı - Gülhan Elmas

Belge'de belge yok! Murat Belge'nin "Cumhuriyet Bizans'ı sistematik şekilde tahrip ediyor" iddiasının doğru olmadığını geçen pazar günü örneklerle anlatmıştık. Murat Belge dünkü Radikal'de cevap niyetine bir yazı yazdı. Bizim yazdıklarımızın çoğunu onaylıyor. Bizans'ı tahrip eden cumhuriyetçi olarak bula bula cumhuriyetin tasfiye ettiği ırkçı Rıza Nur'u bulmuş. Rıza Nur, Kurtuluş Savaşı sırasında Topal Osman'a Rum kiliselerini yık emri vermişmiş. Bir de Vefa kilisesinin kubbesindeki freskoların sıvanması var...
Cumhuriyetin Bizans'ı sistematik tahribiyle ilgili örnekler işte bu kadar!
Biz ise Atatürk ve cumhuriyetin Bizans, Roma, Hitit dahil tüm eski uygarlıkları nasıl ihya ettiğine sayısız örnek vermiştik... Belge'nin belgesi yok ama tafrası bol, şöyle demiş:
"...bilgileri Melih Aşık düzeyinde birilerini ister Bizans tarihinden, isterse yakın tarihten birkaç kere okuturum..."
Hoca kuşkusuz çok yetenekli biri... Yoksa öyle her önüne gelen eski solcuyu devşirip cumhuriyeti yıkım ekibine dahil etmezler...

Türban ve tülbent Tayyip Erdoğan İspanya'da önemli bir açılım yaptı: "Türban siyasi bir simge olarak takılsa suç mu ki?" diyerek türbanın siyasi simge olarak kullanılmasını savunma çizgisine girdi...
Son kitabı Muinar'da türbanı işleyen değerli yazar Latife Tekin, Erdoğan'ın sözlerinden bir gün önce, Hürriyet'te Ayşe Arman'ın sorularını yanıtlarken işte bunu, türbanın anlamını tartışıyordu...
- Başı kıymetli tabii insanın, beyni var, hassas bir organ, orayı korumak ihtiyacı hissedebilirsin, o nedenle de bir şeyler sarabilirsin kafana. Ama burada tuhaf olan, bütün bu insanların hep aynı biçimde sarıyor olması. Ben kafayı buna takıyorum.
- Ama "Ben kendi isteğimle örtündüm!" diyen bir sürü kadın var.
- Benim de kendi isteğiyle örtündüğünü söyleyen dostlarım var. Onlarla aramızdaki tartışma şu: İyi tamam, örtünmek istediniz, böyle bir ihtiyaç hissettiniz, o zaman başınıza bir şey atarsınız ama bu yaptığınız şeyin bir formu ve biçimi var. Bu, tasarlanmış bir şey. Eğer inancınız doğrultusunda, Allah'a kendinizi daha yakın hissetmek ya da sevdirmek için yaptığınız bir şeyse, bunun bir ortak biçimi olamaz.
Latife Tekin, Anadolu kadınının örtüsünün tülbent olduğunu, bununla gözyaşını sildiğini, çocuğunu örttüğünü, yoğurt süzdüğünü anlatıyor ve soruyor:
- Türbanla yoğurt süzebilir misin?
Ve sözü şöyle bağlıyor:
- Türban kadınlar için bir özgürleşme aracı, diyenler var. Ben katılmıyorum. Türbanı tek başına konuştuğumuz zaman doğru olabilir ama büyük fotoğrafa baktığımızda, iktidarda olan partinin bayraklaştırdığı bir simge. Hiç de masum değil.

Gül'ün adaleti Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün eşi Hayrünnisa Gül ve yanındakiler Washington'da Cafe Milano'da yemek yemişlerdi. Yemekte servisi lokantanın Türk garsonu Kerem Çelik yapmıştı. Kerem yemekten sonra gazetecilerin ısrarlı sorularına dayanamayarak yemekte istakozlu makarna falan yendiğini, hesabın 500 dolar olduğunu, bahşiş dahil hesabın Türk Büyükelçiliği'ne gönderildiğini anlatmıştı.
DHA'nın haberine göre, bizim büyükelçiliğin şikâyeti üzerine Cafe Milano Kerem'in işine son vermiş. Haberi yalanlayan yok. Hesap devlete ödetilmiş işte. Suç bunu açıklamakta! Ne adalet?

Melih Aşık - 16.01.2008

Politika Dergisi'nden Haberler...

Politika Dergisi son zamanlarda yine bir çok atılıma imza atmıştır.

Bunlardan bazıları,

1- Yeni yazarlarımızı dergimize eklemek amacıyla; Milliyet Gazetesi Yazarı Değerli Melih Aşık ile Zaman Gazetesi ve Aktüel Dergisi yazarı Nihal Bengisu Karaca ile irtibata geçilmiştir. Kendilerini en kısa zamanda yazılarıyla Politika Dergisi'nde görmek istediğimizi siz okurlarımızla, ilk günden bu güne benimsemiş olduğumuz açıklık ilkesi gereği paylaşıyoruz.

2- Politika Dergisi, röportajlarıyla gündeme damgasını vuracak projeler peşindedir. Ermeni Sorununu; Ermeni kökenli bir sanatçımızla irdelemeyi düşünen Politika Dergisi, ayrıca Isparta Kazasıyla ilgili gerçeklerin de peşindedir.

3- Ayrıca Emete Gözügüzelli yazılarıyla bugünden sonra Politika Dergisi'nde olacaktır.

Bize olan desteğinize sonuna kadar layık olmak için çalıştığımızı belirtir saygılar sunarız.

Politika Dergisi Adına; Gökhan DAĞ

Akdeniz Projesinin TÜRBAN Gerisi

Siyasetten hoşlanmam..
Siyaset bir şekilde arsız insanların eline geçmiştir, onurlu insanlar hilekarlığı bilmediği için saf dışı edilir.. (bknz.D.Baykal)
O nedenle yolsuzluklar midemi bulandırır..
Hala çözülemeyen faili meçhuller kafamı karıştırır..
Sanki çoğu siyasetçinin söylemek istediğinin altında hep başka bir şeyler vardır ve bu şeyler bizim zararımızadır..
Hiçbir zaman sizi mahvediyoruz diye yapmazlar bize bunları..İyilik yapıyormuş havasındadırlar..Kandırmaktadırlar bizi..
Siyaset kaypak bir zemindir..Üstünde kaypak olmayan insanlar durmakta zorlanırlar..

Güzel şeylerle ilgilenmek yerine (güzel müzikler, güzel yerler, güzel kitaplar,güzel filmler, bilim ve sanat gibi) siyasetle ilgilenmemin nedenleri var..


Başbakan bugün İspanya'da şöyle demiş.

"Velev ki bir siyasi simge olarak taktığını düşünün. Bir siyasi simge olarak takmayı suç kabul edebilir misiniz? Simgelere bir yasak getirebilir misiniz? Sembollere bir yasak getirebilir misiniz? Özgürlükler noktasında dünyanın neresinde böyle bir yasak var?"


Başbakan, Turgut Özal'a öykünüp anlamamazlıktan mı geliyor bilmiyorum ama,benim türbanla ilgili bir sıkıntım yoktur..
Açık ya da kapalı isteyen herkes istediği komik şekillere sokabilir kendini..

Arslan Bulut "Erdoğan'ın Türbanla Örttüğü Sırlar" Yazısında aslında Tayyip Erdoğan'ın her zamanki gibi TÜRBAN'la örtmeye çalıştığı sırları ve daha yeni hırlaştığı Sarkozy'le yaptığı İspanya gezisini şu şekilde analiz ediyor;

"Tayyip Erdoğan’ın söylediği, “AB’nin alternatifi olarak böyle bir projenin içinde yer almayız” şeklindedir! Ya Barroso’nun dediği gibi olursa? O zaman olur mu? Zaten, Türkiye-AB ilişkileri adeta dondurulmuştur. Türkiye, PKK meselesini çözebilmek için yeniden tam anlamıyla ABD yörüngesine girmiştir. ABD’nin istediği ise İsrail’in istediğidir. Yani Doğu Akdeniz Birliği veya Akdeniz Birliği! Böyle bir birlik, aslında Büyük Ortadoğu Projesi’nin hayata geçmesidir. Hazır Merkez Bankası da İstanbul’a taşınıyor! Eh zaten Talabani 1996 yılında, “Hayalim İstanbul’un başkent olduğu Ortadoğu Birleşik Devletleri” demişti! Yani Büyük İsrail! Tabii Mısır’sız bu proje yürümezdi. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, Kahire’ye sadece Mehmet Akif’in evini müze yapmaya gitmedi herhalde! "

Ben siyasetten hiç hoşlanmam..

Televizyonu açıyorum TÜRBAN tartışmaları var kanallarda..

Kanal D'de "Birand Özel" Gül'ün Mısır çıkartmasını anlatıyor..

Ortadoğu'nun hareketliliği konuşuluyor..

Bir de ölen annenin karnındaki bebeğin geleceği..

Ankara'daysa SSK'ya karşı yapılan eylem var..

Türk-iş iktidar kendileriyle konuşmaya yanaşmazsa genel greve gideceklerini söylüyor..

Ama iktidar yurt dışında BOPun anahtarı olan Akdeniz birliği için, bu borcun içinde devlet kasasından ŞAAŞAALI çıkartmalar yapıyor..

Ben siyasetten hoşlanmam ama türban mürban birşeyler oluyor.

Bu Akdeniz Birliği Türban Modası pek tutacağa benziyor!

İster misiniz Birliğin yapısına pek uyan Cemil İpekçi bu sezon kreasyonunda Akdeniz Projesi Türban kreasyonu yapıp kendi de çıksın sahneye..Milli! Modacı olarak..

Ne güzel! İlk uygulayan da sayın first ladymiz olur..

Sahi.. Başbakan bu TÜRBAN'la neyi örtmeye çalışıyor?

özgürpınarışık

15/01/2008

Aydınlanmamış Aydınlar...

Sevgili okurlarım, aslında bu yazının başlığını "Aydın İhaneti" koyacaktım.

Çok alışılmış ve çok klasik olduğu için vazgeçtim.

Onun yerine zıt kavramlardan oluşan "oksimoron" bir başlık seçtim.

* * *

"Aydın", "aydınlık" gibi "aydınlanma" gibi temel kavramlardan gelen bir sözcük...

Eski deyimle "Münevver"...

O da aynı kökten geliyor:

Işıklanmış, nurlanmış anlamında "Tenevvür etmekten" yani "aydınlanmaktan"...

* * *

Her iki sözcüğün temelinde de aynı kavram var: Işık, aydınlık, nur...

Bu nedenle "Aydınlanmamış Aydın" ya da "Tenevvür etmemiş Münevver", aynen "yaşayan ölü" gibi "oksimoron bir deyim.

Siz buna "Karanlık Nurcu" veya "Aydınlatmayan Işıkçı" da diyebilirsiniz!

* * *

"Aydınlanmamış Aydınlar" nasıl ortaya çıkıyor?

Medyaya nasıl egemen oluyor?

* * *

"Aydınlanma", Batı Avrupa'da yaşanan bir tarihsel döneme ve bir kültürel-siyasal sürece verilen isim.

Temelleri Rönesans ve Reformla atılan, Fransız İhtilali ile patlayan ve "Yakın Çağ"ı başlatan bir süreç:

Endüstri Devrimi ve onun sonuçları olan kentleşme ve demokratikleşme ile tüm dünyaya egemen olmuş.

* * *

"Aydın" esas olarak yukarda açıkladığım bu sürecin doğurduğu bir birey tipi.

Süreç, zorunlu olarak din-tarım toplumunun feodal yapısını çökertmiş...

İnsanları, dinin (kilisenin) ve toprak ağalığının baskısından kurtarmış, onlara özgür ve bağımsız bir kimlik, eşitlik, adalet ve kendi yazgısına egemen olma hakkını vermiş...

Böylece, boyun eğen dogmatik kişilikten, özgür ve bağımsız, sorgulayan kişiliğe ve bu kişilik tipini yaratan, destekleyen, bilimin yol göstericiliğinde işleyen kurumlara geçilmiş...

Aydın, hem bu kurumları yaratmış ve desteklemiş, hem de bu kurumlar tarafından yaratılmış ve desteklenmiş.

Batı'daki kısa tarihçe bu.

* * *

Bizdeki "Aydınlanmamış Aydın", okumuş-yazmıştır...

Diplomalıdır...

Ama eşitlik ve adalet ilkelerine, bireyin kendi yazgısına egemen olma hakkına önem vermez...

Bağımsız, özgür ve sorgulayıcı kişilik ve bu kişiliği geliştirici kurumlar, bilim ve demokrasi onun için önemli değildir...

Onun için önemli olan cemaatçilik, dogmatizm ve iktidar dalkavukluğudur...

Sürekli bir "kıble" arar...

Moskova çökünce, Washington'a döner, Brüksel'e döner, Mekke'ye döner...

Döner babam döner...

Köle ruhlu olduğundan, patronlar tarafından tercih edilir; hemen medyaya da egemen olur, o gazete senin, bu televizyon benim, dolaşıp durur...

İktidarlar değişir, efendiler değişir, kıbleler değişir, ama onun dalkavukluğu değişmez...

Arkasına, hangisi olursa olsun, iktidarın gücünü alır...

Yozlaşmış, üç kağıtçı siyasetçinin vazgeçilmez müttefikidir...

Arap olsun, Batı olsun, her türlü emperyalizmin hizmetindedir...

Eleştirmez, över...

Sorgulamaz, biat eder...

Prof. Dr. Emre KONGAR

Not: Bu yazı değerli hocamızın izniyle http://www.kongar.org/aydinlanma/2008/605_Aydinlanmamis_Aydinlar.php adresinden alınmıştır.

Söz Veriyoruz, Desteğinizle Daha da Büyüyeceğiz !

Politika Dergisi desteğinizle daha emin adımlarla yoluna devam edecektir. Politika Dergisi bünyesinde yaptığımız anket çalışması (Politika Dergisi Projesini Nasıl Buldunuz?) sonlanmıştır. Bu anketin sonuçlarını belirtmekten gurur duyarız. Bu anketin sonuçlarına göre oy kullanan 49 okuyucumuzdan % 77'si (38) projemizi umut verici olarak nitelemiş, okuyucularımızdan % 12'si (6) projemize değmez diye bir bakış açısıyla bakmış, %10'u (5) ise projemize karamsar kalmıştır.

Politika Dergisi olarak bizim bu anketten çıkartacak çok önemli sonuçlarımız vardır. Bunları sıralarsak,

1- Projemizi umut verici olarak niteleyen okurlarımızın bizden büyük beklentileri vardır ve bu beklentileri karşılamak bizim görevimizdir.

2- Projemizi değmez olarak niteleyen okuyucularımız, bize daha büyük işler yapmamız konusunda bir şeyler fısıldamaktadır.

3- Projemize karamsar kalan okuyucularımızı, projemizi beğendirmeye çalışmak için elimizden gelen gayreti gösterme zorunluluğumuz doğmuştur.

4- Politika Dergisi bu bağlamda yoluna emin adımlarla daha güçlü olarak devam edecektir.

Bu bağlamda projelerimiz,

1-Dergimizde oluşan yazıları bir bütün halinde okuyucularımıza somut bir şekilde sunmak. Bu doğrultuda kendimize gönüllü sponsorlar aramaktayız.

2-Dergimizi daha iyi bir tasarımla ve adresle sizlerle buluşturabilmek. Bu doğrultu da çalışmalarımız sürmektedir.

3-Dergimize yeni yazarlar kazandırarak bütüne hitap edebilecek bir dergi olmak.

4-Dergi olarak okuyucularımızın aktif katılımını sağlamak.

Şimdilik bu projelerimizi hayata geçirmek ve daha yeni projelerle karşınızda olmak bizim boynumuzun borcudur. Teşekkürlerimizle okumadaki, desteğinizdeki sabrınız ve ilginiz için...

Politika Dergisi

Türkiye Acı Bir Gerçekle Sarsılıyor...

Dağlıca Baskını hala zihinlerimizde duran karanlık bir gün. Bu karartı 2 nedenden kaynaklanıyor. İlki 12 askerimizin bu baskında şehit düşmesi, ikincisi ise bu baskın sırasında kaçırılan 8 askerin çeşitli nedenlerle suçlanması.

Hukukun değişmez biz ilkesi vardır. "Kimse cezası kesin olarak belirlenmeden suçlu değildir." Politika Dergisi olarak bu ilkeye büyük saygı duyuyoruz; fakat gelişmelerden de bahsetmemeyi bir yere kadar içimize sindiriyoruz.

Milliyet Gazetesi'nin haberine göre Dağlıca Bakını sonrası kaçırılan (!), askerlerden Er Ramazan Yüce, PKK Terör Örgütü ile ilgili yakalanan telsiz konuşmalarını yanlış tercüme etmiş ve askerin o bölgede güvenliği sağlamak üzere oraya gitmesine sebebiyet vermiştir. Hareketın Cumartesi değilde Pazartesi gerçekleşeceğini tercüme etmiş ve askerimizin önceden o bölgeye gidip önlem almasını sağlamıştır. Bu iddialar Türkiye Cumhuriyeti devletini açık bir şekilde sarsmıştır. 12 arkadaşının o anda yanında ölmesinin vicdanı yanını hiç düşünmemiş olmasını düşünmek bile tüyler ürperticidir.

Umarız bu iddialar gerçeği yansıtmıyordur; çünkü böyle iddiaların gerçek olması Türkiye açısından büyük bir sorundur ve tehlikelidir. Biz yine de şimdilik cezası kesinleşmemiş olanların suçlu sayılamayacağı gerçeğinden hareketle biraz zaman kazanıp, düşünmek için süre istiyoruz.

Bu vesileyle şehitlerimizin acısını hala derinden hissettiğimizi sizlere belirtmek isteriz. Huzur içinde yatın.

Politika Dergisi

Türban "Özgürlüğü !" ve Sonrası

"Örtünme" değil, "örtme" özgürlüğü...

Türban...

Ya da sıkmabaş...

Ya da tesettür...

Kısacası ve açıkçası kadının "örtülmesi"...

Kadınlar için "örtünme" değil, erkekler için "örtme" özgürlüğü!...

"Kapanma" değil, "kapatma" özgürlüğü!...

Dincilerin ve türbancıların, kadınların bireysel ve özel yaşamlardaki özgürlükleriyle yetinmeyip kamu alanlarında, özellikle de üniversitelerde, kendi kafalarındaki rejimi dayatmak ve yine kendileri yani erkekler için istedikleri "kadını örtme özgürlüğü!"

* * *

Evlatlarımızı ve kadınlarımızı nasıl örtüyoruz?

Ne zaman örtüyoruz?

Kim örtüyor?

Bırakın reşit olmayı, daha buluğa bile ermemiş çocuklarımızın beyinlerini nasıl yıkıyoruz?

Erkek egemen feodal kültür nasıl işliyor?

* * *

Haber çok tirajlı gazetelerde yayımlanınca kıyamet koptu:

Amerika'da yaşayan Ömer K., kız kardeşi Zehra'yı ilkokuldan alıp başını örterek Kuran kursuna yollayan anne-babasına karşı velayet davası açıyor.

Dava Fatih Üçüncü Sulh Hukuk Mahkemesi'nde 4 Mart 2008 günü görülecek.

Olay kamuoyuna yansıyınca, arkasından tamamlayıcı bilgiler de geldi:

Aile, kızlarını okuldan alıp, Fatih'ten ayrılmış, İstanbul dışına gitmiş.

Aslında ilkokul birinci sınıftan itibaren okula yollamaktan vazgeçmişler ama bunu gizlemişler; Amerika'daki ağabeye sahte karneler yollanmış.

İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğü, ailenin izini bulamadığı için olayın arkasını kovalamayı bırakmış.

* * *

Şu trajediye bakar mısınız:

Bazı aileler, artık kızlarının buluğa ermesini bile beklemeden, daha okul çağında, başlarını örtüyor; üstelik okula da yollamıyor, Kuran kursuna gönderiyor.

Erkek egemen feodal kültürün "örtme" baskısı, o evladımızın sözde "örtünme özgürlüğü" oluyor...

* * *

Önce aile:

Dönüm noktalarının ilki, okul çağı.

Bu çağ atlanırsa, ikinci aşama, buluğa erme.

Sonra devlet:

Çocuk imam-Hatip okuluna gidiyorsa, devlet eliyle örtme işlemi.

Sonra evlenme:

Evladımızın başı hâlâ açıksa, "Bizim aile muhafazakardır, babam başı açık gelin istemez" muhabbeti...

* * *

Peki bu işin sonu nereye gidiyor?

Üniversitedeki tesettür özgürlüğü kavgası, imam-Hatip okullarındaki örtme uygulamasıyla birlikte ve özellikle ondan sonra yaygınlaştı, güçlendi.

Üniversite kavgası kazanılınca, sıra yargıçlara savcılara, kaymakamlara, valilere gelecek.

"Siyasal Bilgiler ve Hukuk diplomasını tesettürlü olarak almış olan evlatlarımız niçin yargıç, vali olamasınlar" kavgası başlayacak.

Bu gidişle sıkmabaşlı, hatta çarşaflı savcıların, yargıçların yanında tesettürlü kadın kaymakamlar, valiler dönemine hazır olalım...

* * *

Daha sonra neler olabileceğini ise, Irak'a ve Pakistan'a bakarak tahmin edebilirsiniz.

Prof. Dr. Emre KONGAR

Gördük..Daha Çok Göreceğiz..

Ekonomi iyi dediler..

Ekonomi ulusalcı olmadan olmaz bu kadar şişerse patlar dedik.

%47 onlara İnandı..

Destekledi..

Yabancılar gelecek yabancılar, diye avuç oğuşturuyorlardı..

Gözlerinde dolar işaretleri vardı..Şeyhler krallar gelip bütün paralarını bize verecek sandılar.

Gördük!



İşsizlik azaldı dediler..

Kalifiye insanlar aç, tüm kadrolara tarikatlar dolduruluyor dedik..

%47miz onlara inandı..

İşsizlik yok..Siz çabalayın dediler.

İşsizlik rakamları açıklandı..

Gördük!



Özelleştirme şahane muhteşem dediler..

Ülkenin değerlerini satmak vatanı satmaktır dedik.

%47miz onlara inandı..

Devlet memurları örgü örüyor..En iyi bu yabancılar yapar dediler.

Yabancılar yaptı.

Gördük!



Bu adamlar dolandırıcı, satacaklar ülkeyi de bizi de dedik..

Başbakan dediğin öyle olur , kostak yürür yandan bakar dediler..

Toki konutlarını eşe dosta, tanıdığa, şehit ailelerine rüşvet babında dağıttılar.. Devletin uçaklarını servis yaptılar, arabaları özel araba..

Dolandırıcılığın sahtekarlığın bilmediğimiz her türlüsünü yapıp bize her gün yeni bir sahtekarlık yolu gösterdiler.

%47miz ah ben de dolandırsam dedi onlara özendi.

Gördük!



Herşeyi gördük biz.Başbakanın bu ülke için can veren şehitlerimize kelle dediğini de gördük,anamıza küfrettiğini de gördük!

Neden?

Çünkü %47miz ikna olmuştu.

Bu nedenle Gördük!..

Ve daha Göreceğiz..


Güzel günler görecekmişiz..

Kandırmayalım kendimizi.

Eğer birşeyler yapılmazsa göreceğimiz şey güzel günler olmayacak..

Göreceğimiz şey Anamızla ilgili birşeyler olacak yine..

Ve Göreceğiz gerçekten!


özgürpınarışık

Merkez Bankası Olayına Alternatif Bir Bakış

Merkez Bankası, Ziraat Bankası, Halk Bankası İstanbul’a taşınıyor. Kimseye de danışılmayacakmış. Sayın Başbakan öyle söylüyor. Bay Erdoğan kime danışacaksınız ki zaten… Kim umurunuzda ki? Güçler ayrılığı mı kaldı Türkiye’de? Cumhurbaşkanı sizin… Hükümet sizin… YÖK sizin… Bağımsız mahkemelere dahi el attınız. Güçler ayrılığındaki çarpıklıkları ileriye bırakıp, Merkez Bankası’nın İstanbul’a taşınması olayını irdeleyelim.

Anayasal ve tarihsel tartışılmaz bir gerçeğimiz var: Türkiye Cumhuriyeti’nin başkenti Ankara’dır. Başkent ne demek? Politikanın, ekonominin, eğitimin her şeyin başkenti demektir. Ülkeyi yönlendiren yer demektir. Peki, AKP zihniyeti ne yapıyor? Başkent olmanın içini boşaltıp, sadece isimde başkent olarak Ankara’yı bırakıyor.

Yıllar önce bir AKP’li yetkili, Ankara’nın zulmünden bahsediyordu. Cumhuriyetten alınması gereken intikamı üstü kapalı anlatıyordu. Ben daha açık bir ifadeyle anlatayım. Türkiye’de temel olarak iki mentalite vardır: birincisi İstiklal mantığından uzak olanların, bağımsızlığın anlamını kavrayamamışların, emperyalizm ile ortaklıkları ve göbek bağı bulunanların mentalitesi… Bunlar liberal elitler olarak bilinen kesimi oluşturur. Ekonomik güce sahip, küresel sermayenin Türkiye şubesi görevini yürüten kesimdir. İkinci kesim ise, ulusal bağımsızlığı savunan, açlıkta-sefalette ülkesini yabancı ellere mahkûm etmeyen idealistlerin bulunduğu kesimdir. Birincisi Osmanlıcı, diğeri Türkiyeci… Birisi işbirlikçi, diğeri bağımsızlıkçı… Bütün olanlara bu açıdan da bakabilirsek, olayları biraz daha net görebiliriz.

İstiklal Harbi ve devrim sürecinin iki temel taşı vardır. Dışarıda antiemperyalizm ve bağımsızlıkçılık… İçeride ise modern, laik, demokratik, aydın cumhuriyet… Bazı özgün uygulamalar olsa da Mustafa Kemal’in genel olarak Fransız İhtilalinden esinlendiğini söyleyebiliriz. Zaten Atatürk bunu bizzat söylüyor. Ancak salt bir biriçimde burjuva devrimi yapmadı. Yapmış olsaydı, bu mantıkla zenginlerin merkezi İstanbul’un başkent yapılması gerekirdi. Ezberci klasik çizgiden ziyade, koşulların özgün ortamını yadsımayan ileri görüşlü ve rasyonel önderimiz konjonktürün diğer yüzünü daha fazla önemsemiştir. Ankara kurtuluşun, bağımsızlığın başkentiydi. Türkiye Cumhuriyeti de esas olarak bu temellere dayanmaktaydı. Komprador burjuvanın peşinden gitmek yerine, bağımsızlığın simgesi, Türkiye’nin kalbi Ankara başkent yapıldı. İşte tam şimdi, i’lerin noktalarını koyma zamanıdır. Bağımsızlıktan bihaber bu zihniyet, Ankara’nın sembolik önemini bilmeyen -daha da kötüsü- bilip de düşmanlık eden bu kesim hala bu düştedir. Sürdürdükleri politikaların, istikalden yana mı, emperyalizmden yana mı olduğunu düşünün. Atatürk'ün gösterdiği ulusal çizgide mi, yoksa küresel oligarşiden yana mı olduğunu düşünün. Ve son kararı siz verin!

Merkez Bankası’nın İstanbul’a taşınmasını da bir kez de böyle değerlendirmekte fayda görüyorum.

Emrah ÖZDEMİR

Suçlamadan Önce Dünü Düşünmek

Bir düzen yaratma iddiası en azından bazı kesimler için ortada bir düzensizliğin var olduğunun göstergesidir. Düzeni yaratmak istemenin en kötü düzen bile düzensizlikten iyidir söylemiyle şekillendiğini düşünmek herhalde ki yanlış olmaz. Değiştirilemeyen bir düzen kötü bir düzendir sözünü söyleyenleri belki şu an için hayatta göremiyoruz; ama en azından doğru bir noktaya basmadıklarını şu an için görebiliyoruz. Gerçi bu sözü söyleyenlerin deneme ustası Montaigne zamanında veya ondan önce yaşadığını size söylersem belki de kendimi ve sizi aynı anda yanıltmış olurum. Bu yanıltma da daha önce bizi yanıltmamdan kaynaklanır. Bu sebeple yazımın asıl konusu olan tarihsel durumları bugünün koşullarıyla değerlendirme yanlışlığına geçebilirim.

Zamanımızın suçlanan bir lideri var ve bu suçlanan lider ne yazık ki bizim insanımız tarafından suçlanıyor. Bizim insanımız tarafından suçlanan ise yine bizim efsanevi liderimiz Mustafa Kemal ATATÜRK. Burada tüm milletimizi Atatürk'ü suçluyor diye nitelendirmiyorum; çünkü bu nitelemeyi yapsam bu yazıyı yazacak gücü kendimde bulamayacağımı çok iyi biliyorum. Ayrıca bu tarz bir nitelemeyi yapacak olursam bu yazıyı yazmamda ki amaç nedir ve ben bizden değil miyim diye merak ederdim. Kendi üzerimdeki olası suçlamalardan kendimi bertaraf ettikten sonra, liderimiz üzerindeki suçlamaları bertaraf etmeye koyulabilirim.

Liderimiz Atatürk'e yapılan suçlamaların odak noktasını Misak-ı Milli sınırları oluşturuyor. Misak-ı Milli'deki sınırlardansa genelde Musul ve Kerkük üzerine yapılan yorumlar göze ve kulağa çarpıyor. Atatürk'ün sınırlarımız belirlendiğinde Musul ve Kerkük'ü neden Türkiye dahil etmediği tartışılıyor. Tartışma sonrasında ise, bu petrol coğrafyasına sahip olamadığımız için, liderimiz var güçle eleştiriliyor; ama kimse İç Anadolu Bölgesi'nden daha büyük bir coğrafyada şu anda yaşadığımızı göremiyor. Kısacası kimse tarihi bilmiyor ya da herkes tarihi biliyor ve onu (tarihi) kafasına pek takmıyor.

Tarihi günün koşullarına göre yorumlamak saçmadır. Tarihi tarihin gerçekleştiği ana göre yorumlamak hem tarih için, hem de tarihin şanlı insanları için belki de en iyisidir.

Kısa bir bağlamda bugünü değerlendirmem gerekirse, Atatürk için belki zamanında Ankara'yı korumak çok gerekli değildi; çünkü oranın bize bırakıldığı belliydi. Ama şimdi Ankara'yı korumak o zamankinden çok daha değerli hale gelmiştir. Bu tarihin bize bir şantajıdır.

Teşekkürlerimle, okumadaki sabrınız ve ilginiz için.

Gökhan DAĞ

yüzde kac akepelisiniz?

Beni taniyanlar bilir secimden once akepenin %30u bulmasini bile Turk halkina yakistiramiyor bunu soyleyenlere deli gozuyle bakiyordum.
Ancak sandiktan akepenin fiskirmasindan! sonra herkesin yaptigi o basit hesabi yaptim ben de ;
%47
yani her iki kisiden biri akepeye oy vermisti.
Gozumun onune bir yandan Erdoganin oglunun gemicigi! , copten curumus marul toplarken arabanin ezdigi cocuklar, hirsizlik kapkac ,issizlik , tvlar ve gazetelerle pompalanan seviyesiz ahlaksiz hayat tarzi yani ulkenin dusuruldugu vehameti diger taraftan dis politikada Türkiyenin acizligi geliyor nasil olur da iki kisiden biri akepeye oy verebilir diye dusunuyordum.

Sonra anladim ki aslinda hesapta degil, sadece mantikta sorun vardi, yani %47 nin nedeni her iki insandan birinin akepeye oy vermesi degil her insanin yarisinin akepeli olmasi olabilirdi.

Yani sandik basinda, o an hangi yanin agir basiyorsa ona basiyorsun oyunu.. (Essek ve esref saati gibi ayni)
Ama her insan da esit (%50) akepeli olamazdi tabii.
Herkesin akepelilik derecesi farkliydi.
Kimi %75 akepeliyken kimi de benim gibi daha dusuk yogunlukta akepeli olmaliydi.

Mesela dun aksam yemek yerken bir kez de ne izliyor bu halk diye Canli Canli diye bir program actim.Yine birsuru sacmaliktan sonra Mehmet Ali Erbil ve son karisinin oy verme rezaleti cikti.Universite mezunu beyaz Turk! hanimefendi oy kullanmayi becerememisti.Ustune ustluk ona neden anlatilmadigindan dem vurup aptalligini daha komik hale getiriyordu.Mehmet Ali Erbilse bir oyumuz bosa gitti diye dovunuyordu.
Aksamki sonuctan sonra eminim rahatlamissindir Mehmet Ali tamaminiz karin kadar beceriksiz degilmis demek ki.

Diger bir haberde eski pornocu, ses dejenerasyonunun mihenk taslarindan Gulben Ergenle Yilmaz Erdoganin abisi olan kocasi vardi.Onlar da akepeye oy vermislerdi.Anlasilan yogunluklari oldukca fazlaydi.

ABD memnundu , Kurt liderler memnundu,isadamlari memnundu, tarikatlar memnundu ,sehit haberlerine verdikleri onemden! sonra pek yuzlerine bakmasam da satilmis medya da memnundu.
Fettoscugum zevkten sabahlara kadar aglamisti eminim.
Bunlar yuzde yuz akepeli olanlardi.

Demek ki akepeli olmak irka dine dile bakmiyordu.Tum insanligi birlestiren en buyuk temeldi.

Butun bunlardan sonra siz de hic aynaya bakip kendi kendinize sordunuz mu?

Yuzde kac akepelisiniz?

27/07/2007

Eski bir yazı olmasına rağmen geçerliliğini koruduğunu düşündüğümden sizlerle paylaşıyorum.
akepeli olmak paraya tapmak manasında kullanılmıştır.
Saygılarımla

Özgür Pınar Işık

Tanımlar, Modern Diktatörlük ve Demokrasi...

Gerçekte çok başka anlamda olan doğru bir tanıma, yanlış bir tanımlama yaparsak, aslında yanlış olan bir şeyi, söz konusu doğru olan şeye karşı tercih etme tehlikesiyle karşı karşıya kalırız. Eskilerin söylediği bu söylem şu anki birçok tanımlamanın hakkında çelişki duymamıza yol açar ve bu çelişki doğru bir çelişkidir.

Totoliter sistemler de bu şekilde doğru olanların yanlış tanımlamasını pekiştirerek, kendi yanlışlığını doğrulatma yoluna gitti ve nitekim de tarihte bu yolla kendi açısından başarılı oldu. Totoliter sistemlerin bu başarı ne yazık ki, dünya için bir felakete dönüştü.

İşte benim korkum, şu an Türkiye'de var olan demokrasi tanımının aslında olması gereken demokrasiden daha iyi olduğu söylemlerinin artmasıdır. Türkiye'deki demokrasi bu şekilde mükemmelleştirilirken, sınırlı çoğunluk yönetiminde de bozulmalar beraberinde gelmektedir. Kanımca sınırlı çoğunluk yönetiminde var olan bu bozulmalar ise aslında var olan demokrasinin modern bir totoliter yapıya bürünmesine yol açar. Niteim iktidar lideri de modern bir diktatör halini alır.

Tüm halkı kucaklayıcı bir politika belki şu an mümkün görünmüyor; ama sadece belli bir halkı kucaklayan bir politika da en az bu mümkünsüzlük kadar kaygı verici gözüküyor. Türkiye'nin sorununun lehte oy verenlerin sorunu olarak görüldüğü bir anlayış kesinlikle demokratik olma iddiasından uzaktır ve nu anlayış modern bir diktatörlüğün resmidir.

Bilincin artması gerekiyor. Teşekkürlerimle, okumadaki sabrınız ve ilginiz için.

Gökhan DAĞ

Ticarethane!

YÖK Başkanı o kadar uyarılmasına rağmen eteğindeki incileri dökmeye devam ediyor..Ona kızmamak lazım..
Bakmayın Sayın! Başbakanın "Aman Hoca dikkatli konuş ipimizi çekerler" demesine..
Başbakan rol icabı öyle diyecek, YÖK Başkanı da utanmış gibi gözlerini yere indirecek ama yapmaya çalıştıklarını da yapmaya devam edecekler..
Birkaç gündür kuklalardan ve onları oynatan ellerden bahsediyorum ya bu kukla tiyatrosu daha çok sürecek..

"YÖK Başkanı’nın ‘Üniversiteler paralı olmalıdır’ sözüne tepki gösteren eğitim sendikaları, üniversitelerin ticarethaneye dönüştürülmek istendiğini öne sürdüler
Yüksek Öğretim Kurumu (YÖK) Başkanı Yusuf Ziya Özcan’ın üniversitelerin paralı hale getirilmesi yönündeki açıklamalarına eğitim sendikalarından sert tepki geldi. Sendikalar; eğitimin paralı hale getirilmemesi gerektiğini kaydederken, bu yolla üniversitelerin ticarethaneye dönüştürülmek istendiğini savundular.
Türk Eğitim-Sen Genel Başkanı Şuayip Özcan, üniversitelerin paralı olmasının Türkiye’de üniversite çağındaki çocukların yüzde 90’ının eğitim hakkından yararlanamaması anlamına geldiğini söyledi. Eğitim ve Bilim İş görenleri Sendikası (Eğitim-İş) Başkanı Yüksel Adıbelli ise, üniversitelerin söz konusu haçlar ile ’zaten paralı’ olduğunu belirterek, birçok öğrencinin harç paralarını ödeyememesi nedeniyle okuldan atıldığına dikkat çekti"

Hastanelerde tedavi parasını ödeyemediği için rehin kalanlara alıştık da, üniversiteden atılanlara mı alışamayacağız?
Milletçe hepsine alışırız merak etmeyin..
Aslında ben sendikalarımızın üniversiteler için yaptığı "ticarethane" benzetmesine pek katıldığımı söyleyemeyeceğim.
Bizim bildiğimiz ticarethane kültüründe bile sadakat , hatır-gönül ilişkileri ve bağlılık gibi kavramlar mevcuttur.
YÖK başkanının üniversiteleri evirmeye ve çevirmeye çalıştığı şey moda deyimiyle Hipermarket olabilir..

***

Geçenlerde Prof.Dr.Ünsal Oskay'ın Vatan Gazetesine verdiği röportaj oldukça konuşuldu , konuşuluyor..
Aslında Oskay'ın sözleri son günlerde şahit olduğumuz..

*Yök başkanının üniversiteden sadece belli bir zümre yararlansın açıklamalarını,

*Adalet Bakanımızın diş sıkıp hırlayarak Sabih Kanadoğlunu korkutma çabalarını,

*çok Saygıdeğer Cumhurbaşkanı Gül ve Başbakan Tayyip Erdoğanın hacca gidiyorlarmışçasına büyük bir hazla ve birbirlerini iteklercesine büyük bir hızla yaptığı amerika ziyaretlerini ,

*Eski Uykucu Bakan Koç'un utanmadan Sultanahmetteki tarihi kalıntılar üzerine inşaat izni verme rahatlığını

Unakıtanı,Bebecanı, adını sayamadığımız diğerlerini ve yaptıklarını aslında oldukça net açıklıyor.

Oskay'ın bazı sözlerinin altını çizersek durum daha net anlaşılır kanaatindeyim.
Ne demiş Oskay?

"Milli Nizam Partisi'ni kuran Necmettin Erbakan'ın oğlu camide namaz kılıyor. Kameraman rükûya erdiği anda çorabını da çekmiş. Oğlanın çorabı Versace! Yani, kapitalist dünya sistemi için hiçbir tehlike arz etmiyor bu dinci takımın elit takımı. Elit, dünyanın her yerinde haramzadedir. Ve bu haramzade takımı, dünyanın en zengin takımı kimse, dini imanı onunla ortaktır. Libya'ya gidip para isteyebilir. Ama onun amacı Batı'nın kapitalist sisteminin eriştiği son noktaya kadar yaklaşmaktır. Bu Libya'dan da geçerek olur, Rusya'dan da... "

"Bush ve Erdoğan arasında dünya görüşü, hayat anlayışı, politik felsefe açısından hiçbir fark yoktur. Biri retorikte 'İsa, avangelistler' falan diyor, diğeri 'Hz. Ebu Bekir, Hz. Muhammed.' Hepsinin semantik yapısını kurcaladığınız zaman ne çıkacaktır? Para azizdir. Rıhtımı da satarım, Topkapı Sarayı'nı da satarım. Ha, içimi rahatlatmak için bayrakların ebadını büyütürüm. Cibali Karakolu'na 6 metrelik bayrak asarım. Ama karakol satılmış! Suudi Arabistan'dan adamlar geliyor. 'Buraya 80 katlı modern karakol yapacağım' diyor. 'Al toprağı' diyor. Bu arada milleti ve kendi vicdanını rahatlatmak için bayraklar yakında 20 metreye çıkacak. Özal'ın mezarını da satacaklar. "

"Her şey zamana bağlı. Hiçbir şey paldır küldür yapılmaz. Daha önce yapılacağını tasavvur etmediğimiz şeyler yapılmıyor mu? 'İstanbul'un silüetini bozmayız, o bizim medeniyetimizin göstergesidir' deniyordu, yüksek oteller yapılmadı mı? Sultanahmet'teki Four Seasons'ın içindeki ek bina neyin üzerine inşaa ediliyor? 2 bin yıllık tarihin üzerine! Görmüyor musun, 2 bin yıl dünyaya hükmeden, üç-beş tane medeniyetin son mirasçısı biziz. Bu gurur verici bir şey. Onu unutuyorsun, tarihi kapatıyorsun. O otel yapılacak da ne olacak? Dışarıdan gelecek olan zengin adamlara iki lisan bilen eskort kızlar eşlik edecek. Yerli ya da yabancı... Yukarıda restoran, aşağıda kumarhane olacak. En aşağıda da senin 2 bin yıllık tarihin! Yapan kim? Din, iman, tarih, vatan, millet diyen, en şoven biçimli milliyetçi kesim. İşte bu kesim, bunlara göz yumuyor. Yağmada en başta kuyruğa girip sıra bekliyor"

Türk Halkının yolsuzluklara, yalanlara ve görgüsüzlüklere alıştığı açıktır.

Başımızdakiler de halkımızdan aldıkları bu güçle, ne olduğuna bakmadan ülkeye ait her şeye (buna çocuklarımızın geleceği de dahildir) bir fiyat etiketi yapıştırmakta ,
bayrakların ebatlarını da büyütüp renklerini "al" yerine daha cart kırmızı yaparak bizim bu acılarımızı oldukça hafifletmektedirler!

Türkiye artık bir hipermarkettir.

Turizmi, tarihi, sahip olduğu madenler, yeşillikler doğası , insanları ve dahi onların çocuklarının geleceği ile "uygun bir fiyata"
tamamı SATILIKTIR.
Hem de kredi kartına 12 taksitte iki ay ödemesiz!

Özgür Pınar Işık

Yanlış İnsanların Yanlış Seçimleri

Son zamanlarda gündemi hala fazlasıyla meşgul eden bir konu var. O da üzerinden uzun bir zaman geçmesine rağmen hala sıcaklığını koruyan 22 Temmuz seçimleri... Üzerinden bu kadar zaman geçti fakat yinede kabullenilemedi seçim sonuçları. Günlük hayatta sürekli karşılaştığım sorunlardan biri haline geldi. Hatta durum o kadar vahim ki yemek yemek kadar günlük ve önemli bir sorun oldu şu seçimler.

Yaptığım araştırmalara göre genç nüfus AKP’ye oy vermedi. Peki, nasıl oldu da AKP bu kadar büyük bir farkla seçimi kazandı(?) Köylere ve daha dar kesimlere gidildikçe bu sorunun cevabı kesinleşti. Neden AKP sorusuna yaşlı bir teyzenin verdiği cevap çok şaşırtıcıydı: "Adamlar namaz kılıyor, Cuma’ya gidiyor. Allah’tan korkandan zarar gelmez." Atatürk söz konusu olunca akan sular duruyordu. Şimdi onun ilkelerine saygı diye bir şey bile kalmadı. Biri bu zihniyetle seçim yapanları uyarmalı. Yoksa ülkenin geleceğinden şüphe eden, geleceğe umutsuz bakan bir genç olarak yaşama devam etmek zorunda kalacağım. Acaba bu zihniyetle seçim yapan teyze cami’ye hoca değil devlete başkan seçtiğimizin farkında mıydı? Daha da kötüsü acaba şu yüzde kırk yedilik dilimin hepsi mi aynı zihniyeti kullandı seçim yaparken. Eğer öyleyse durum daha da kötü olacak.

Bu arada yazımdan AKP’ yi eleştirdiğim fikrine kapılmayın lütfen. Aksine onlara hayranlıkla bakıyorum. Bu kadar büyük bir seçmen kitlesi yakalamak kolay değil. Benim eleştirdiğim seçim zihniyeti... İzninizle yazımı son bir temenniyle bitirmek istiyorum. Kurucu önder Mustafa Kemal’in değerleriyle kurulan bu ülke onun değerleri değersizleştiği anda yıkılma tehlikesiyle karşı karşıya kalacaktır. Umarım sevgili halkım bunu çok geç kalmadan anlar.

SAYGILARIMLA Ezgi Özdemir

Politika İnsanı Değiştirir; ama Ne Kadar?

Politikanın insan(lar)ı değiştirdiğini öne sürüyorum. Öne sürerken de daha önce bu fikri öne sürenlerin önüne geçmiyorum. Kısacası haddimi biliyorum; fakat politikanın insanları değiştireceği konusunda da bir hadde sahip olmayanları kınıyorum.

Politika, politik anlayıştan yoksun olan insanların ilk karşısına çıktığı zaman onlara kolayca değiştiremeyecekleri anlayışları dayatır. Bu anlayışlardan ise sadece bir kısmı kabul edilir. Farklı anlayışlardan, farklı olan alınır içselleştirilir veya farklı olanlara aynı derecede yakın olan bir orta yol politikası izlenir. Kısacası farklı görüşlerden sapma politikanın bile şaşacağı bir dönüştür. Örneğin, tam komünist bir birey kesinlikle birden kapitalist olamaz. Ancak görüşlerinde küçük bir yumuşama olur. Bu yumuşama ise en son kertede sosyal demokratlık sınırlarına takılır, daha ötesine geçemez.

Ortaya attığım bu görüşlere paradoks oluşturabilecek insanları ise son zamanlarda bulmamız mümkün hale geldi. Tamam, görüşüm evrensel bir gerçek değil; fakat tamamen değişebileceklerini söyleyen insanların söylediklerinden çok daha mantıklı. Evrensellikten bahsetmişken konuyu daha fazla bir coğrafyaya yaymaya gerek olmadığına karar verip, ulusal sınırlarımıza dönüyorum.

Her zaman diyorum, Türkiye garip bir ülke. Politikacılarımız ise daha bir garip. Bahsettiğim model çerçevesinde konuşmayı sürdürecek olursam, bizim politikacılarımızın ne kadar çabuk değiştiğini gösterebilirim diye düşünüyorum. Sol ideoloji ile büyümüş; fakat koltuk sevdasına düşünce gidipte bakan olmuş insanlarımızı bu modele örnek göstermek pekala ki mümkündür. Daha önce iki karış sakalla ortada gezenen insanlarımızın şimdi farklı bir bakanlıkta görev aldığını nasıl unuttuk onu da anlamış değilim.

Bakanlık size düşük bir mertebe olarak geldiyse size başka örnekler vereyim. Başbakanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan, tarikat liderlerinin dizinin dibine oturup, radikal İslamcılarca konuşurken, birden demokrat, liberal ve Atatürkçü bir insan olmuştur.

Cumhurbaşkanımızın da bu durumdan farklı bir yanı yoktur. Sakın ola ki bu insanları suçluyorum sanmayın. Sadece çizmiş olduğum çerçevenin dışında kaldıkları için onlardan bahsediyorum.

Sonuç olarak, aynaya bakın ve kendinize sorun, politik olarak ne kadar değişebilirim ve değişirsem bu ne kadar etiktir?

Teşekkürlerimle, okumadaki sabrınız ve ilginiz için.

Gökhan DAĞ

Turgut Nereye Koşuyordu?

80lerin sarkilari her zaman moda..eglenceli, çocuksu, umursamaz..

80lerin kiyafetleri de moda oluyor ara ara.. ya da feyz aliniyor onlardan da bir üst modelleri yapılıyor.. (Daha saçmaları mesela)

80'lerin filmleri eğlenceli, dizileri aşk dolu herkes kendinden geçiyor izlerken..

80 ler benim cocukluğumu yaşadığım yıllar..Belki de o yüzden 80lere dair ne varsa eğlenceli, komik, saf ve çocuksu geliyor bana..

Turgut 80'lerin benim de cocukluk zamanlarimin tombul kahramaniydi.. (O da kahramaaan bu da kahramaaan o yaşta..)
Kalemini televizyona dogru uzata uzata dudaklarini büze büze konuşurdu..Çocukluktan geç çıkmış olmama rağmen o zamanlar en çocuk olduğum zamanlardı.. herşey güzel, herşey eğlenceli, hastalık bile ilgi vasıtası olduğundan katlanılabilirdi..
Turgut Özal da öyle..

En sık okuduğum şeyler anneannemin peygamberlerin hayatını anlatan yeşil kitabıyla , dayımın tornetine doldurup getirdiği tommiks-teksas-redkit ve o zamanın unutulmaz dergileri Gırgır ve Fırt'tı.
Gırgır ve Fırt'ta neden Kenan Evrenle ve Turgut Özalla bu kadar uğraştıklarını anlamaz ama karikatürlerine gülerdim..

Zira "netekim" kelimesi olduğu gibi komikti..

Turgut Özalın yuvarlak vücudu ve çenesindeki çukur da..

Ama hepsi o kadar.. Kızmayı gerektirecek bir durum yoktu..Memleket büyüktü onlar da aldıkları kadar yiyorlardı heralde.Çoğu şeyden haberdardım.Yani papatyalardan, jaguardan, Efeden(sanırım ilk gençlik yıllarımda Efe Özalın yakışıklı olduğunu bile düşünürdüm)

Ama bana hepsi tombul bir ailenin biraz fazla açgözlü olması gibi görünürdü.

Gel gör ki çocukluk ÇAAT diye kapıyı çekip çıkınca o eğlenceli hayallerin aslında ne kadar sert ve dayanılmaz olduğu gerçeğiyle karşı karşıya kaldım.Uzun süre moda deyimle "SİYASETTEN UZAK DURDUM"!.
Yani bu sanki içki sigara gibi kötü bir alışkanlıkmış da, ben de onu yok sayarsam benim için yok olacakmış gibi.. Bana şu anda bunu söyleyenlere gerçekten şaşırıyorum.

Farzedin ki biz bir akvaryumda yaşayan balıklarız.. Akvaryumun suyuna her gün azar azar zehir katılıyor.Ama biz zehirle ilgilenmiyoruz..
Mümkün mü?

Dediğim gibi o zamanlar siyasetle ilgilenmiyordum.

Kenan Evren askerdi ve asker ne olursa olsun sevilirdi.E Turgut da tombik birşeydi işte..

Kime ne zararı dokunacaktı..

80'ler böylece geçti gitti..

***

2000'lerin şarkıları seks içeriyor..

Öyle ya da böyle..Rap ya da electronic..Fark etmiyor..Seks içermek zorunda..

Kliplerde de bir kaç kadınlık uzvu görülmeli..

Filmler daha mide bulandırıcı, Üçlemeler daha sıkıcı..

Dünya daha yorgun, daha pis daha kokuşmuş..

20 senede bu 80lerin eğlenceli çocukları nasıl bu hale geldi?

Belki de aynı anda iki Bush kaldıramadı dünya.

Son zamanlarda Tayyip Erdoğan, akepe ve çevresi hakkında fazlaca kitap okudum.. Okudum da Turgut Özal sanki hala geçmişten sevimli sevimli bakıyordu da ona tam olarak kızmamı engelliyordu.

Emin Çölaşan bu kitabı yazdığı zaman tüm evlerde vardı..Hababam sınıfı tarzı şort ve atletle farklı renklerde birsürü Turgut ancak şişman bir insanın koşabileceği tarzda aynı yöne doğru koşuyordu..O zamanlar sadece kapağıyla ilgilendiğim kitabı geçenlerde Olgunlar'da görünce dayanamadım aldım.

Peki bunca yıldan sonra bu kitabı okuyunca ne gördüm?

Gitti Turgut Geldi Tayyip olduğunu gördüm..

Ama 80'lerle şimdiki zaman farkları gibi şimdiki politikacılar da daha duyarsız, daha yüzsüz, daha aç ve emperyalizme daha çok tapıyorlar..

Ve işin ilginci artık hiç de sevimli gözükmüyorlar..

özgürpınarışık

Vatandaşa doğalgaz ve elektrik aşısı..

Bazen benimle uğraşmayı çok seven liboşlara hak verip Başbakanın bizi kendi çocukları gibi sevdiği benim art niyetli olduğum düşüncesine kapılıyorum.

Başbakan taksi durağı ziyaret etmiş geçenlerde??

Bir taksici çıktı..

Gazeteciler sordular, cevap verdi..

-Elektrik zammı olacakmış.

Ne kadar?

-İşyerlerine %10 Konutlara %15..

Başbakana soruldu aynı soru..

"'Elektriğe zam yapılması gibi bir konu gündemimizde yok, Elektrik zammını Hükümet Sözcümüz açıklar, diğerlerinin yaptığı açıklamalar gerçeği yansıtmamaktadır' dedi. Vatandaşın gündeminden zam kelimesini çıkarmaya çalıştıklarını vurgulayan Başbakan, 'Akşam yat zam, sabah kalk zam' dönemini geride bıraktık şeklinde konuştu. Halkımızı sıkıntıya sokmak istemiyoruz bunun için de elektrik zammını düşünmüyoruz diyen Başbakan, 'Eğer zam yapmamızı gerektiren bir durum ortaya çıkarsa bunu yaparız' dedi.
KOOca Başbakana mı inanırsın? Taksiciye mi?

Dün gördük ki işyerleri için %12 Konutlar için %19,5 zam oranı uygulanmış.

Başbakan bu büyük iğneden gözümüz korkmasın diye mi bizi kandırmaya çalıştı bilmiyoruz ama "akşam yat zam sabah kalk zam" yerine tek seferde en büyük iğneyi SOKARAK bizi tek seferde iyileştirmiş olabilir.
Hem de karma aşıyla..

Elektrik ve doğalgaza yapılan zam bir süre sonra manşetlerden düşecek.Ancak doğalgaza ve elektriğe yapılan zam diğer herşeye yapılmış demektir.
Faturalar geldikçe bizim yüreklerimiz hoplamaya canımız sıkılmaya devam edecek.
Zaten ay sonunu zor getiren, istatistiklere göre maaşının %60ını kiraya %33ünü ulaşıma veren vatandaş maaşından geri kalan naaşla hangi faturanın ne kadarını ödeyeceğini düşünecek, zaten zor durumda olan kobiler daha zor durumda kalacaklar.

Biz Hükümete zam yapmayın demiyoruz.Bu zamlar Türkiyenin doğru bir enerji politikası olmamasından kaynaklanmaktadır.
Hep söyledik IMF sözünden çıkmayıp vatanın tüm varlıklarını satarak olmaz!
Türkiye, hem stratejik bir noktada, hem de sahip olduğu kaynaklar dünyalara bedel..Bizim tek istediğimiz Türkiye'nin rotasının bu kaynaklara sahip çıkıp tarımı, yeşil alanlarımızı tarihi dokularımızı ve cumhuriyetin edinimlerini yitirmeden çizilmesidir.*

Bundan gayrı yediğimiz iğnenin haddi hesabı olmaz.

Saygılarımla

Özgür Pınar Işık

(*Not:Bakanlarımız alternatif enerji kaynakları bulma projelerinde çalışan bilimadamlarını korumak yerine , Atlas Jet reklamı peşinde koştuğu , Sultanahmetteki tarihi güzellikleri FourSeasons otellerine Pazarladığı sürece bu pek mümkün görünmüyor..Devir pazarlama ve reklam çağı doğru..Ama pazarladıkları ve reklamlarını yaptıkları taraflar yanlış.Bu konulara önümüzdeki günlerde değineceğim)

Diyarbakır vb. Saldırıları Kınıyoruz !

Türkiye'nin sınır ötesi operasyonda izlediği kararlı tutum sonrası mertçe çarpışmayı göze alamayan ve masum sivil halka yönelik saldırılarını sıklaştıran PKK Terör Örgütü, son saldırısını Diyarbakır da gerçekleştirmiş ve çok sayıda vatandaşımızın yaralanmasına ve ilk belirlemelere göre en az 5 vatandaşımızın ölümüne neden olmuştur.

Vatanımızın bölünmez bütünlüğüne göz dikmiş bu örgütü Politika Dergisi olarak kınıyor, ölen vatandaşlarımızın ailelerine sabır, yaralı vatandaşlarımıza ise şifa diliyoruz.

"Ne Mutlu Türküm Diyene !" sözünü bu gibi vatan hainleriyle paylaşmamaktan da duyduğumuz gururu siz okurlarımız ve Yüce Türkiye Cumhuriyeti ile paylaşmak istiyoruz.

Politika Dergisi Adına; Gökhan DAĞ

Yazdan Kalma...Koku..

Banyo yapti.. temizlendigini iyice hissetmek hosuna gitti..ama sanki o sabah isyerinde duydugu koku duruyordu havada bir yerlerde..

kapıyı acti.. ruzgar esiyordu kapi carptı..temiz havayı çekti içine ..

unuttu kokuyu başka şeyler düşünmeye daldı..

aşağı indi alt kat lavabosunun kapısını açınca aynı koku suratına çarptı..annesinin evden çıkarken söylediklerini hatırladı..o da ishal olmuştu..şehirde herkes sırayla ishal oluyordu o meşhur su kesintilerinden sonra.. sular kirlenmişti.. hava da.. insanlar da kirlenmişlerdi artık.. ne kadar yalnız ve mutlu olduğunu düşündü.. onu acıtacak kimse kalmamıştı hayatında ve çok mutluydu..

hava demişken.. bu koku neyin kokusuydu acaba.. temizlik hastası olan annesi (okuyucuyu aydınlatıcı ufak not: ki kendisi de temizlik takıntısını annesinden almıştır..annesini çocukken hatırladığı hemen her durumda ya cam siliyor ya yemek yapıyor ya da ev temizliyor olurdu.. ) bile bu kokuyu duyamıyorsa belki de o yanlış duyuyordu..

belki biraz fazla abartıyordu canım.. yok yok havada bir koku var..

kokuşmuşluk kokusu mu desem? geri kalmışlık ,cahillik kokusu mu desem? çürümüşlük, ölmüşlük kokusu mu desem.. bir koku var ortada..ama ne?

kafasini dagitmak icin bilgisayari acti rastgele gelen maillere bakmaya basladi.. bir yazi gordu..

"Irak'ta çok sayıda kadın bir yandan şiddet, diğer yandan ekonomikzorluklar sebebiyle fahişeliğe zorlanıyor.Süha ve Kerime adındaki Iraklı iki kadın, geçimlerini sağlamak içinyaptıkları fahişelikten günde 8 dolar kazanıyor.

Eşi işsiz olan Süha, "Herkes kötü yola düştüğümüzü söylüyor, amakimse neden buna mecbur kaldığımızı sormuyor" diyor. Süha'nın eşi ise aslında fahişelik yapan karısının evlere temizliğe gittiğini sanıyor.Süha, "Eğer çocuklarımı doktora götürecek kadar param yoksa, onları korumak için ne gerekiyorsa yaparım, çünkü ben bir anneyim. Başka ne olduğumun ya da ne kadar yoldan çıktığımın bir önemi yok, ben bir anneyim!" diye konuşuyor.

Kerime ise eşinin 9 ay önce kanserden ölmesinin ardından beş çocuğunun bakımı için bu işe başladığını söylüyor.Kerime, "Eğer bunu yaparsam onların karnını doyurabilirim. Herşey çocuklarım için. Onlar hayatımdaki tek güzellik. Onlar olmadan yaşayamam" diyor.
Kerime daha önce temizlikçi olarak çalışırken, gittiği bir yerde tecavüze uğradığını ve sonrasında fahişeliğe zorlandığını belirtiyor.

"İntihar eden kadınlar var"

Irak Kadın Hakları Derneği Yöneticisi Yanar Muhammed, Irak'ta geçimini bu şekilde sağlamak zorunda kalan pek çok kadın olduğunu dile getiriyor."

midesi kalktı..

kalkan midesiyle birlikte kalktı bilgisayar başından, su içmeye gitti..

dini düşündü... dindarlığı düşündü.. Allahı düşündü.. kendi küçücük basit hayatı günümüz din kültürünün kabul etmeyeceği şeylerle doluydu.. dövmesi vardı..saçlarını örtme gereği duymuyordu.. erkeklerin ellerini sıkmaktan korkmuyordu.. ama cehennemde yanacaktı.. modern çağ din tüccarlarının cehenneminde..
Altlarından ırmaklar akan cenneti görme ihtimali var mıydı bilmiyordu..
Bu dünyada bile suları kuruttular açgözlülükleri yüzünden acaba cenneti şöyle dörtbaşı mamur cancanlı ve gözalıcı parlak türbanlarıyla doldurup, sonra orayı da böyle kokutsalar ne olur diye düşünüp güldü kendi kendine..

dolabı açtı..

suya uzandı..

yine koku..

dolapta bile o koku..

o da alışamayacak mıydı acaba diğerleri gibi bu koku'ya..

binlerce insanın kanını, namusunu, topraklarını işgal etme kokusu gibiydi sanki bu koku.. açgözlülüğün başkasını düşünmemenin kokusu gibiydi.. umursamazlığın,yüzsüzlüğün kokusu gibi..aklına bazılarının günde beş vakit abdest alıp nasıl hala leş gibi ter koktuklarına akıl sır erdiremediği fikri geldi..

kokular karıştı.. ter kokusu, kan kokusu, pislik kokusu, çöp kokusu.. hepsini birbirine katıp karıştırdı beyni birdenbire..

kendini kokladı gayri ihtiyari.. portakallı duş jeli kokuyordu..ama nasıl oluyor da bu koku kendi kokusundan bile daha hissedilir olmuştu son günlerde..

kadınları düşündü.. ıraklı kadınları..
çocuklarını duvara çevirip tanımadığı adamlarla üç beş dolar için bir arada olan kadınları..
acaba canları etlerinden daha çok yanmıyormuydu?
onlar da aynı kokuyu duyuyor muydu acaba?

balkona çıktı tekrar..

kokuyu duymadığı tek yere..

bir cüara yaktı..ayaklarını uzattı..aşkını düşündü.. gözlerini..ellerini..ona olan sevgisini..Allahtan o ve ailesi hep vardı..Hep olacaktı..Kıyametin koptuğunu görecek olsa bile en azından onlar yanında olacaklar,birbirlerine birşey olmasına engel olmaya çalışacaklardı.. Gerçekten o bilinç denizinin en derin yerlerinde bile güvenebileceğin bir tek kişi varsa, seni anlayan, sahip çıkan,destek olan bir tek kişi her şey daha dayanılabilir oluyordu..

Dişlerini fırçalayıp yattı.

Rüyasında devamlı gördüğü o yere gitmişti.. Tatil yeriydi bunu biliyordu..Yan yana odaları olan kamp gibi bi yerdi ama farklı farklı gecelerde devamlı aynı yere gittiği için orası olduğunu biliyor ama oraya gittiğinde hiçbirşeyi kontrol edemiyordu..

Birden herşey karıştı başka bir kült rüya senaryosu devreye girmişti.
"Kıyamet kopuyor kaçıp saklanmamız lazım" Birden herşey karıştı iğrençleşti..rüzgarlar fırtınaya dönüştü.. bombalar.. yollardaki zombiler hepsi tam takım bitiverdiler orda..

Sıçrayarak uyandı.. Havayı kokladı.. Sadece terlemişti.. saç diplerine sırtına kadar terlemişti.. Ama uyku terlemesinin yumuşak bebek pudrası tadında kokusuydu..
Tekrar su içip yattı..Sevgilisinin kokusunu düşleyerek.. Uyandığında o kokuyu bir daha hiç duymayacak olmayı umarak..
Ama koku hep bir yerlerde olacaktı..Şimdilik gitmiş olabilirdi ama..bir yerlerde bir gün muhakkak karşılaşacaklardı yeniden..

Özgür Pınar Işık

Dinci Oligarşiye Geçişin Aşamaları

Türkiye Cumhuriyeti'nin, Çok Partili Rejim'e geçişi 1946'da yapılan genel seçimlerle resmen onaylandı.

Bu tarihten itibaren, 60 yıllık süre içinde rejim, yavaş yavaş, adım adım, tedricen, Dinci Oligarşi'ye doğru yol aldı.

Bugün gelinen noktadaki korkutucu gerçek, artık ülkemizde Çok Partili Rejim'in tümüyle yozlaştırılmış ve Demokrasi'den çok uzaklaşmış olmasıdır.

Türkiye'de Demokrasi dediğimiz rejim, günümüzde zaten, çoğunluk diktatörlüğüne, yağmacılığa ve Liderler Oligarşisi'ne dayalı, dışa bağımlı, garip bir kimliğe bürünmüştür.

Rejimimiz, Anayasamız'da yazdığı gibi, "Demokratik, laik ve sosyal bir hukuk devleti" kimliğini tam oturtmuş olsa, ne dincilik bir tehlike oluşturabilirdi, ne de Dinci Oligarşi iktidara gelebilirdi.

Türkiye'nin önündeki Dinci Oligarşi tehdidinin gerçekliği ve büyüklüğü, bu oligarşiye, gerçek bir Demokrasi'den değil, zaten oligarşik niteliğe dönüşmüş bir başka yapıdan geçiyor oluşumuzdan kaynaklanmaktadır.

Gerçek bir Demokrasi'den, ne türlü olursa olsun bir oligarşiye, hele Dinci Oligarşi'ye geçiş daha zordur.

Batı'da Dinci Oligarşi tehlikesinin söz konusu olmayışı bundan dolayıdır.

Oysa bir oligarşiden başka bir oligarşiye geçiş daha kolaydır.

Çünkü rejim zaten oligarşiktir, bütün yapılacak iş bunun temellerini dinciliğe kaydırmaktır.

* * *

Türkiye'de Çok Partili Rejim'in Dinci Oligarşi'ye dönüşme süreci, kimi zaman birbirini izleyen, kimi zaman da birbirinin içine geçen şu aşamalardan oluşuyor.

Çoğunluk diktatörlüğü.

Yağmacı düzen.

Liderler Oligarşisi.

Dışa bağımlılık.

Dinci iktidar.

Dinci Oligarşi'nin kurumlaşması.

Bu aşamalar üç dönemde gerçekleşti.

Birinci dönemde, Çok Partili Rejim, Demokrat Parti'nin iktidarında, Demokrasi'ye doğru evrimleşeceğine, Çoğunluk Diktatörlüğü'ne dönüştü.

Böylece birinci aşama da, ortaya çıktı.

Tabii aynı anda, yağmacılığın, Liderler Oligarşisi'nin ve dışa bağımlılığın da tohumları atılıyordu.

İkinci dönemde, 1965'ten sonra gelen iktidarlar zamanında, rejim, hem yağmacılık hem de lider sultası çizgisinde evrimleşti.

Çok Partili Rejim artık, yağmacı bir ilişkiler yumağına ve Liderler Oligarşisi Düzenine dönüşmüştü.

Bu sırada dışa bağımlılık iyice gelişti.

Aynı süreç içinde Dinci Oligarşi'nin tohumları da yeşermeye başlamıştı.

Böylece ikinci, üçüncü ve dördüncü aşamalar eş zamanlı olarak gelişti.

Üçüncü dönem 1980 darbesi ile yaşandı. Bu darbe sonucunda iktidara gelen Evren-Özal ikilisi, yağmacı düzeni, Liderler Oligarşisi'ni ve dışa bağımlılığı iyice kurumlaştırdı, Dinci Oligarşi'nin filizlenen tohumlarını daha da büyüttü.

Dördüncü dönem, 2002 seçimleriyle başladı.

Bu dönemde, beşinci aşama olan Dinci Oligarşi'nin iktidarı vücut buldu.

Şimdi, 22 Temmuz 2007 seçimleri ve 28 ağustos Cumhurbaşkanlığı seçimi ile, iktidardaki Dinci Oligarşi'nin kurumlaşması başladı.

Bundan sonra çok daha hızlı ve açık bir biçimde bu oligarşinin kurumlaşma çabalarına tanık olacağız.

Başta Anayasa olmak kaydıyla tüm yasalar, yönetmelikler Dinci Oligarşi'nin önünü açacak biçimde değiştirilecek.

Tüm hükümet, devlet ve yerel yönetim kadroları dinci cemaat mensupları tarafından doldurulacak.

Tabii bu arada yargı ve üniversiteler de ihmal edilmeyecek.

Medya buna göre yeniden yapılandırılacak.

Sermaye, el değiştirecek, iç ve dış kaynaklı dinci sermaye piyasalara egemen olacak.

Toplumsal yaşam da "mahalle baskısı" ile denetim altına alınacak; tesettür, haremlik-selamlık ve benzeri uygulamalar yaygınlaşacak.

* * *

Tabii zaman içinde bu Dinci Oligarşi kurumlaşmasının da diyalektik tepkileri oluşacak.

Onları da hep birlikte izleyeceğiz.

Prof. Dr. Emre Kongar

Not: Bu yazı Değerli Hocamızın İzniyle http://www.kongar.org/aydinlanma/2007/587_Dinci_Oligarsiye_Gecisin_Asamalari.php Adresinden alınmıştır.

Siyasi Enflasyon ve Deflasyon

Daha önce bu iki kavram kullanıldı mı bilmiyorum, en azından ben bu tarz bir kullanışı görmedim. En başında söylemem gerekirse amacım siyaset dünyasına olmadığını varsayarak iki yeni kavram kazandırmak değil, siyasetin doğasına ilişkin bazı sorunları ortaya çıkarmaktır.

Öncelikle enflasyon ve de deflasyondan bahsediyorsak bu kavramların ne olduklarını bilmemiz gerekir. Enflasyonun konumuz açısından önemli açıklaması, toplam talebin toplam arzdan fazla olmasıdır. Deflâsyonun konumuz açısından önemli açıklaması ise toplam arzın toplam talepten fazla olması ve bu durumun bir durgunluk yaratmasıdır. Unutulmaması gereken bir ekonomide düşük seviyede bir enflasyonun aslında ekonomiyi canlı tutmadaki rolüdür.

Durumu siyasete uyarlarken, iktidar ve muhalefeti aynı kefeye koymanın amacımı gerçekleştirme de bir sorun yaratacağını düşünmüyorum. Yalnız akılda tutulması gereken, siyasi enflasyon ve deflasyonda iktidarın muhalefetten daha fazla rolünün olduğudur. Bu açıdan iktidar ve muhalefet olayın toplam arz yönünü oluşturmaktadır. Toplam talebi ise, söz konusu iktidar ve muhalefetten beklenti içinde olan tüm kesimler, en genel itibariyle seçmenler kapsamaktadır.
Bilindiği üzere seçim dönemlerinde iktidar ve muhalefet veya tüm siyasi partiler, seçmenlerin sorun olarak düşündüğü konulara çözüm arayışlarına girerler ya da en azından girer gibi gözükürler. Kısacası seçmen sorunlarının çözümünü talep ederken, siyasi partilerde bu sorunların çözümü için fikirler sunar veya yazımıza uyarlarsak çözümler arz eder. Bu çözümlerle de siyasi propagandalarını yaparlar. Buraya kadar hepimizin hem fikir olduğunu düşünüyorum. Şimdi söyleyeceklerim içinse yandaşlar arıyorum.

Siyasi propagandaları sebebiyle seçmenler tarafından iktidar olan parti veya partiler talepleri karşılamak için faaliyetlere girişirler. Muhalefet ise, halkın taleplerini karşılamayı kısmi olarak gerçekleştirmeye çalışır. Muhalefet, iktidara taleplerin gerçekleşmesi konusunda baskı yaparken, aynı zamanda taleplere cevap verilememesi sebebiyle iktidarı eleştirir. İktidar, faaliyetleriyle arzını sunar ve seçmenlerin talebiyle uyuşmasını bekler. Eğer iktidar taleplere yeteri kadar arz sunamıyorsa bu bir siyasi enflasyon yaratır. Taleplerin arzın çok üstünde seyretmesi ise bir siyasi hiper-enflasyona neden olur ve bu durum iktidarın iktidarsızlığı anlamına gelir. Kısacası, başarılı muhalefet, iktidara geçecektir. Yazımızın başında belirttiğimiz üzere, bir ekonomide küçük çapta bir enflasyon ekonomiyi canlı tutar. Bunu siyasete uyarlamakta mümkündür. Şöyle ki, hiçbir iktidar, halkın tüm talebini karşılamak istemez. Eğer halkın tüm talebi karşılanırsa, ortada bir sorun kalmayacak ve iktidarın hangi siyasi partide olduğunun, rasyonel düşünen seçmen tarafından bir anlamı kalmayacaktır. İktidar, tekrardan seçimlerde iktidar olabiliyorsa bu siyasette arz-talep dengesini sağladığı veya bu dengeye yaklaştığı içindir. Bu durum halkı siyasetten gittikçe uzaklara götürür. Kısacası tüm sorunların çözümü siyasetin iflasıdır ve siyaset sorun ortamında var olan bir bilimdir. Toplam talep ve toplam arz arasındaki fark mutlak değerce (talep arzdan büyükse) enflasyon veya (arz talepten büyükse) deflasyon boşluğunu bize verir. İktidarın, bu durum siyaseten her ne kadar sayısal olarak ölçülemese de, bu boşluğu iyi hesap etmesi gerekir.

Birazda enflasyonla neredeyse tamamen ters kutuplarda yer alan deflasyon durumuna bakmak gerekir. Deflasyon daha öncede belirtildiği gibi en basit anlamıyla toplam arzın, toplam talepten fazla olması durumudur. Bir seçim döneminde eğer halkın sorunların çözümü anlamında hiçbir talebi yoksa veya bir talebi olsa bile bu talebi karşılayacak, çözümler hazırdan daha öte bir konumdaysa burada bir siyasi deflasyon durumu vardır. Deflasyon bir diğer anlamıyla, durgunluk, bu açıdan siyasi bir durgunluk yaratmıştır ve halkın seçimi rasyonel değil, irrasyoneldir. Kısacası çözümleri kimin yapacağının artık bir önemi kalmamıştır. Seçim bir formalite haline dönüşmüştür. Bu siyasetin iflası anlamına gelir. İktidarın veya (kaldıysa) muhalefetin yapay sorunlar yaratması, ilk başta akla gelen tutumdur. Bunun ahlaki tarafı, ne yazık ki siyasetin var olabilmesi veya sürdürülebilmesi için geri plandadır. Bu sebeple unutulmamalıdır ki siyasi açıdan bir durgunluk sadece teorik olarak var olabilir ve bu (korkunç sonuçlara yol açabilecek) bir ütopyadır. Çözüm için var olan arzı düşürmek veya yapay sorunlar yaratarak talebi arttırma yoluna gitmek en başta akla gelendir. Sonunda ipin ucunu kaçırmanın bir siyasi enflasyona neden olabileceği de unutulmamalıdır.

Kısacası; enflasyon ve deflasyon birbirine neredeyse tamamen ters olan iki ayrı kutupta yer alır. Ters kutupların birbirini çektiği düşünülürse, enflasyonun deflasyonu çağırma riski olduğu unutulmamalı ve akılda kalması gereken bu durumun dikkatlice muhafaza edilmesi sağlanmalıdır. Bu sebeple siyasi deflasyonunda istenmeyen bir durum olduğu unutulmamalı ve tüm sorunları çözeceğini iddia eden tüm siyasi teorilerden kaçınılmalıdır. Yazıma tüm sorunları çözmemek ve olan sorunlara yenilerini eklememek adına son veriyorum. Okumadaki sabrınız ve ilginiz için teşekkürler.

İstanbul - 02.01.2008/Gökhan DAĞ

Isparta'daki Kaza Pilotaj mı?

31.11.2007 tarihinde Isparta seferini yapan Atlas jet uçağında muammalı bir kaza oldu hatırlarsınız.
İlk birkaç gün devamlı uçağın nasıl oraya düştüğünü, o gece neler olduğunu, yakınlarını kaybedenlerin acısını izleyebildik..
Sonra her kafadan bir ses çıktı..Yok pilotajdı.. Yok pilotlar alkollüydü..
Peki sonra ne oldu?
Hatırlayabileniniz var mı?
Hatırlamıyorsanız üzülmeyin.Çünkü O sıralar Yeni Yök Başkanıyla oyalanıyorduk!
11.Aralık.2007deki haberi olduğu gibi okuyalım;

"Isparta'da 57 kişiye mezar olan uçak kazasının nedenini su yüzüne çıkartacak kara kutuları inceleyen Alman ekipler, tüyler ürperten bir gerçeğe ulaştı. İncelemede, kara kutulardan "Kokpit Ses Kayıt Cihazı"nın arızalı olduğu belirlendi. Diğer kara kutu "Uçuş Bilgileri Kayıt Cihazı"nın ise uçuşla ilgili verilerin bir kısmını kaydettiği öğrenildi.
Uçuş Bilgileri Kayıt Cihazı'ndan alınan veriler, kazanın nedenini netleştirmeye başladı. Bu verilere göre, pilot havacılık dilinde "durum bilincini yitirme" olarak adlandırılan sorunla karşı karşıya kalmış. Yani pilot, uçağın aletlerinin verdiği bilgiye göre değil, kendi sezgilerine göre hareket etmiş"

Pilotlar deneyimsiz değildi.Meteorolojik şartların da elverişli olduğu söylendi.
Peki gerçekten bu kaza işinde bir bit yeniği var mıydı?

Uçak 00:50 civarında Atatürk Havalimanından rötarlı olarak kalkıyor.Uçakta 1'i bebek 57 yolcu var.Bu yolcuların içinde dünyaca tanınan nükleer fizikçimiz Prof.Engin Arık da vardı.Uçak, saat 01.36'da Süleyman Demirel Havalimanı'na inişe geçtiği sırada radardan kayboldu.
Pilotun son sözleri
"inbound oldum"
Sonra uçak radardan çıkıyor.O saatten sonra uçak bulunamıyor.Aramalar yapılıyor.Sabah saatlerinde uçak bulunduğunda uçaktan canlı kurtulan yok!

İşte benim aklıma yatan cevap;

Uçak Isparta Havalimanında görünüyor.Sonra tepenin ardında kayboluyor.Yani inbound olduktan sonra göstergelerde bir sorun yaşanıyor ve pilotlar yanılıyorlar.Dağın arkasına geçtikten sonra radardan da çıkan uçak görünmez oluyor! Uçak dağın üstünden yere fazla alçalmış şekilde geçerken kuyruğunu tepeye kaptırıyor.Basınç farkından dolayı yolcuların çoğu ilk çarpış anında hayatlarını kaybediyorlar.

Peki avuç içi kadar Ispartada uçak nasıl bulunamıyor?
Evet uçağın gideceği yön çok ters ama basit bir mantıkla pergeli koyup bir daire çizip içi aransa uçağa daha erken ulaşılamaz mı? Eğer bu yada buna benzer bir yöntem uygulandıysa neden sabah 6:00 sularında ulaşıldı.

4 saatte Isparta havalimanına 12 km uzaklıktaki bir uçak nasıl bulunamaz?
Civardaki köylüler deprem oldu sanarak kalkıyor.Sonra tekrar uyuyorlar.
Ancak o kadar ekip 4 saatte 12 km uzaklıktaki uçağa ulaşamıyorlar?
GPS kayıtlarının tutulduğu İstanbul Büyükşehir Belediyesine ait rasathanenin o akşam kazanın olduğu ve uçağın bulunamadığı saatlerine ait kayıtları gerçekten silindi mi?
Silindi ise neden?
Nedenine de bakalım hemen..

Engin Arık bu kazadan sonra halkımız tarafından fark edildi.Peki Rahmetli Engin Arık'ın üstünde çalıştığı bu Toryum ne menem birşeydir?

"'Servetin üstünde oturuyoruz da haberimiz yok' hesabını yapan kişi, Boğaziçi Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Engin Arık. Türkiye'nin sayılı toryum uzmanlarından biri olan Prof. Arık, Türkiye'nin sahip olduğu düşünülen toryum rezervinin enerji üretimi açısından, 120 trilyon dolarlık petrole eşdeğer olduğunu söyledi. 120 trilyon dolar, ABD'nin 2001 yılı milli gelirinin 12 katına eşdeğer. Engin Arık, Türkiye için sonsuz bir enerji kaynağı anlamına gelen toryumun, Türkiye'ye bir servet kazandırabileceğine de dikkat çekiyor. Arık, "Türkiye'nin 2005'e kadar toryumlu nükleer santral araştırması için 40-50 milyon dolara ihtiyacı var" diyor. 2006-2010 yılları arasında deneme reaktörü kurulması için ise 1 milyar dolarlık bir yatırım gerektiğinde ısrarlı. 100 bin kişiye iş imkanı...
* Toryum, Türkiye'deki enerji sorununu tamamen çözecek bir element. Çünkü Türkiye kendine ebediyen yetecek bir toryum rezervine sahip.
* Dünya toryum rezervi toplam bir milyon 780 bin. Bunun 789 bin tonu Türkiye'de. (Bu rezerv; Eti Holding'in Madencilik Dergisi'nde 380 bin ton olarak belirtiliyor. İkinci sıradaki Avusturalya'da 340 bin ton, Hindistan ve ABD'de 300 bin ton, Norveç'te ise 180 bin ton toryum rezervi bulunduğu belirtiliyor.)
* Toryumun, yeni tip enerji üretiminde kullanılması nedeniyle 21. yüzyılın en stratejik elementleri arasında kabul ediliyor.
* Toryumun nükleer santrallarda uranyumun yerini alabileceği bundan yaklaşık 10 yıl önce kanıtlandı.
* Toryumun kesinlikle patlama tehlikesi yok. Yani, Çernobil gibi bir felaketin tekrarlanması olası değil.
* Toryum atıklarını radyoaktif olmayan elementlere dönüştürmek mümkün. Yani doğayla dost bir alternatif enerji kaynağı.
* Dünyada toryumla çalışan bir nükleer santral henüz yok. Sadece bir takım prototipler var. Avrupa'nın, toryumla çalışan ilk prototip nükleer santraliin inşaatı sürüyor.
* Protonun toryum çekirdeğiyle çarpıştırılması sonucu çok büyük enerji ortaya çıkar. Bu ısı enerjisi, elektrik enerjisine çevrilebileceği gibi büyük bir şehrin ısıtılmasında da kullanılabilir"

Bu yazıda en çok dikkatimi çeken cümle "Türkiye kendine ebediyen yetecek bir toryum rezervine sahip" oldu.
Ebediyen..
Yani sınırsız enerji..
Size neyi hatırlattı? Erke dönergecini değil mi? Engin Hocanın Erke Dönergeci Projesinde de çalıştığına dair haberlere rastladım..

Aselsanda intihar! eden mühendisleri hatırlayın.
Önce bileğini sonra da boğazını kesebilen! mühendisi mesela..

Ve lütfen söyleyin sizce de hala
" Ispartadaki kaza pilotaj mı?"

Özgür Pınar Işık

(Sırf Şirket daha fazla zarar etmesin diye Atlas Jet şirketinin reklamını yapmaya çalışan Binali Yıldırıma da sormak lazım..Ispartadaki kazayla ilgili bu kadar muamma ve cevaplanmamış soru varken devletin yapması gereken özel firmanın reklamını yapmak mıdır?Yoksa içinde en değerli bilimadamlarının da olduğu bu kaza sonunda bu kazayla ilgili soruları yanıtlamak mıdır?Binali Yıldırım reklam yıldızlığını bırakıp kendi işini yapmaya başlasa hepimiz için hayırlı olur!)