Baykal Muamması

Şunu bir Amerikalı gazeteci yazmıştı:

- Amerika, Saddam’ı kötü taraflarından dolayı değil iyi taraflarından dolayı astı...
Bu tespit Deniz Baykal’a yönelik eleştiriler için de geçerlidir...
AKP yanlıları, sermaye sözcüleri, işbirlikçiler Baykal’ı parti içinde demokrasiyi yok ettiği ya da iktidar programı yapmadığı için eleştirmezler...
Onlar Baykal’ı tezkereye karşı çıktığı, AB ile ilişkilerde başımızı dik tutalım dediği, Kıbrıs’ta teslimiyetçi davranmadığı, özelleştirmelerin peşkeşe dönmesine karşı çıktığı için yerden yere vururlar. Yani, Baykal’ı iyi taraflarından dolayı ipe çekerler... Bunlara kulak asmamak gerekir...
* * *
Gelelim Baykal’ı partiyi iktidara taşıyamadığı için eleştirenlere...
Onlar yerden göğe kadar haklıdır...
Baykal CHP’yi tek adam partisi haline getirdi.
Üstelik bu tek adam iktidar olmayı da istemiyor görünümde.
Muhtemelen ileri hamle yaparsa iç ve dış sermayenin kendisine cephe alacağını, bir biçimde iktidara gelirse orada tutunamayacağını düşünüyor, muhalefet koltuğunu ehveni şer görüyor.
CHP, eskiden var olan siyaset okulu kimliğini kaybettiği, parti içinde muhalefete olanak verilmediği için Baykal’a rakip de yetişmemekte.
Parti Baykal ile bugün olduğundan daha ileri gitmez. Ancak lider değiştirirse bugünkü performası da yakalayamama ihtimali var. Baykal o ihtimale güveniyor. Yakınlarına göre iktidar olmak için uygun bir konjonktür bekliyor. Bu bekleyiş ne kadar sürer? Kimse bilmiyor...

Yabancılar son 5 yılda Türkiye’den 23.2 milyar dolar kâr transferi yapmış.
Biz de oturmuş “AB neden AKP’nin üstüne bu kadar titriyor?” diye soruyoruz.
Haldun Ertem

Sabah ve atv’nin satış bedeli için
damadın şirketine para devlet bankalarından
bulunmuş.
Un bizden, şeker bizden devletin helvasını yemek
onlardan...

Adalet Bakanı Mehmet Ali Şahin, Hakan Şükür’ün açıklamaları için, “Dini duygular spora
karışmamalı” demiş.
Doğru söylemiş. Herkes işini yapsın...
Dini sömürmek siyasetçinin işi...

Mehmet Parlars
NTV Haber Koordinatörü Mirgün Cabas, sabahları “Yazı İşleri” adlı bir program yapıyor. Basınla ilgili konuları soruşturuyor. Ruşen Çakır ona eşlik ediyor. Dün sabahki konukları Mehmet Barlas idi... atv ve Sabah’ın satışı konuşuldu. Son soru olarak Barlas’a soruldu:
- Sabah’a geçerken aldığınız transfer ücretini iade ettiğinizi söylemiştiniz, şimdi ne yapacaksınız?
Barlas herkesin aklından geçen soruya bir kızsın, bir köpürsün... Siz diğer gazetecilere bu soruları soruyor musunuz diye bir tepki... NTV’nin kalitesini düşürüyorsunuz diye bir azarlama... Oysa transfer ücreti aldığını da, geri vereceğini de bizzat kendisi dile getirmiş, gündeme sokmuştu. Şimdi niye bu öfke? Neyse ki Mirgün Cabas çok zarif ve usta bir manevrayla olayı kısa kesip kapattı.

Konya’da alkol-2
Konya’da içkisiz bir restoranın özel salonda siyah poşet içinde taşınan şişelerle içki servisi yaptığını Prof. Eser Karakaş’ın kaleminden anlatmıştık..
Yazıdan Konya’da başka içkili yer olmadığı gibi bir anlam da çıkıyordu...
Bir dostumuz Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurulu’nun kayıtlarını gönderdi.
Buna göre.. Konya’da ilçeleriyle birlikte 98 ruhsatlı içki satan yer var. Bunların 33’ü şehir içinde... Geri kalanı ilçelerde...
Anlaşılan Konya’da açık içki servisi yapan lokantalar var ama onlar muhtemelen kalitece yeterli bulunmadığından konuklar daha lüks ama içkiyi masa altından veren bir lokantaya götürüldü.
Gelelim alkollü ve alkolsüz illere...
TAPDK rakamlarına göre bazı illerimizde içki satış ruhsatına sahip hiç otel, lokanta, kulüp yok...
Örneğin Siirt, Şırnak, Bayburt, Ağrı’da içki servisi ruhsatına sahip yer hiç yok. Kilis, Batman’da 1’er içkili mekân var... Bitlis, Gümüşhane’de 2, Muş’ta 3, Çankırı’da 4 mekan...
İçki ruhsatlı mekân sayısı İstanbul’da 1454, Antalya ve Muğla’da 1300’ün üzerinde...
Alkol kimine göre acı ve zararlı bir sudur, kimine göre hayat çeşnisi...
İçki içmek şart değildir. İçilmese daha iyi olur. Ancak insanların bu yöndeki iradesi baskıyla şekillendiriliyorsa bu durum demokrasiye sığmaz, özgür iradeye müdahale anlamına gelir. O baskıların hayatın diğer alanlarında da var olduğu ya da olacağını düşündürür. Hele de yolsuzluk ve hırsızlıkta sınır tanımayan birileri bu dayatmaları seçmene ahlaklı görünmek için yapıyorsa konu daha da çekilmez hal alır. Alıyor da...

Nasıl anlatsam
TBMM Başkanı Köksal Toptan’ın, “23 Nisan için Türkiye’ye gelecek çocuklara parti kapatma davasını nasıl açıklayacağım” diye hayıflanması üzerine Lale Şıvgın Tercüman’da soruyor:
- Buna gelene kadar çocuklara anlatmakta zorlanacağımız çok fazla derdimiz var. Mesela; gelinliğiyle barış mesajı vermek isteyen bir İtalyan sanatçının onlarca ülkeyi geçtikten sonra neden Türkiye’de öldürüldüğünü, Türklük kelimesinin bazılarını neden rahatsız ettiğini, cumhuriyetin neden numaralandığını, Atatürk’ün neden hafızalardan silinmek istendiğini ve daha binlerce çarpıklığı nasıl anlatacağız çocuklara?

Melih AŞIK

Garip Bir 22 Nisan Yazısı

Uzun süredir sizi amatör yazılarımdan ve ağdalı anlatımımdan mahrum bıraktığım için duyduğum üzüntüyü anlatamam. Malumunuz; bahar. Rengârenk açan çiçekler, cıvıldaşan kuşlar ve dengesi bozulan hormonlar... Eros da sağa sola ok atıp duruyor. Takdiriniz, bu şartlar altında bilgisayar başına oturmak, otursam bile kafamı toplayıp bir şeyler yazmak öyle zor ki. Üstüne bir de atlattığım, atlatacağım sınavları koyun; nerde-nasıl iş bulacağım sıkıntısı ile gelecek kaygısını da ilave edin ve son sene telaşını da sakın ha unutmayın. İşte benim vücudumda baharın etkilerini katlayan diğer kaygılar…
Gel de yaz.

Ama kolayını buldum. Biraz beleşçilik yapıp "Tarihte Bugün" sayfasından 1–2 tüyo almadan edemedim. Aman yarabbi neler olmuş öyle!

Tarih: 22 Nisan 1969, Milliyetçi Hareket Partisi yayımladığı bildiride "TRT solcuların elinde bir beyin yıkama aleti haline gelmiştir" demiş. Herhalde 60 İhtilali’nin kudretli Kurmay Albayı Türkeş ihtilal günü eline aldığı mikrofonu çok beğenmişti. Hani yakın Türk Siyasi Tarihi’nde ilk defa emir-komuta zincirini de bozarak darbe yapan Subaylar Cuntası adında o meşhur bildiriyi okuduğu zaman. Ülkeyi kutuplaşmaya götürecek Milliyetçi Cephe hükümetlerine kadar böyle bildiriyle falan idare edecekti artık.

Tarih: 22 Nisan 1981, Milli Güvenlik Konseyi Başkanı ve Devlet Başkanı Kenan Evren, İngiliz Financial Times gazetesine bir demeç vermiş. Türkiye'nin düştüğü kötü duruma parlamenterlerin sebep olduğunu söylemiş. Haklı; sonuna kadar haklıdır Kenan Paşa. Parlamenterlerin didişmesi, iktidar sevdaları buna sebep oldu. Ama Paşa bir şeyi daha eklemeli: kendi gibi askerin iktidar hırsı da buna sebep olmuştur. 1960 darbesiyle beraber asker gayet lakayt bir biçimde siyasete müdahaleyi düşünmüş; demokrasiye, cumhuriyete karşı doğan, çoğunlukla sadece kendilerinin algıladıkları tehditlere karşı, kafalarına estiği gibi, istedikleri zaman müdahaleden çekinmemişlerdir.

Yine 1960 yılından itibaren eski Gn. Kurmay Başkanı Cemal Gürsel’in darbeyi ve darbecileri sahiplenerek Çankaya’ya çıkması bunu yine eski Gn. Kurmay Başkanlarından Cevdet Sunay’ın takip etmesi birçok askerin Cumhurbaşkanlığı için bir alt basamak olarak gördükleri Gn. Kurmay Başkanlığı uğruna mücadele etmelerine sebep olmuştur.

Bu paşalar 30 Ağustos’ta yapılan yıllık atamalara nüfuz ettikleri gibi 1973’te ve 1980’de şahit olduğumuz üzere, bu hırsları artık ne kadar büyükse, Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde dahi parlamenterleri rahat bırakmamışlar; resmen aday çıkarmışlar, tehdit ve telkinle kendilerini seçtirmeye gayret etmişlerdi. Tıpkı Demirel ve Ecevit’in 1973’te uzlaşıp Faruk Gürler Paşa yerine başka bir askeri, Fahri Korutürk’ü, seçmeleri gibi durumlarda. Yürütecek tankları, meclisi saracak birlikleri hep vardı bu kudretli paşaların.

Bir diğer nokta da eski Cumhurbaşkanı Demirel’in, ki kendisi birçok hatasının yanında tüm siyasi yaşamı boyunca demokrasilerin çıkmaza düştüğü anda seçime gitmesi erdemini savunmuş bir devlet adamıdır, bir konuşmasında 12 ve 13 Eylül arasındaki farktan konuşuyor. Özetlersek ne oldu da 11 Eylül’de olan anarşi 12 Eylül’de bıçakla kesilmiş gibi birden kesildi. Madem bunlar işi biliyorlardı, sıkıyönetimde neden kesmediler/kesemediler. Madem 1 günde kesilecekti neden bu duruma gelindi. Bir sürü soru.

Askeriyenin eğitim sistemini bilmiyorum, ama gayet disiplinli olduğunu, akıla ve bilime önem verildiğini, laik düzeni ve Atatürk İnkılâplarını korumanın temel hedef olarak verildiğini tahmin edebiliyorum. Atatürk’ün rol modeli olarak gösterilmesini de anlıyorum. Fakat neden tüm askerler her şeyi en iyi ben bilirim; ülke battı sadece ben kurtarırım; o asil Türk Kanı sadece benim damarlarımda dolaşıyor diye düşünüyorlar? Eğer hala durum öyleyse ülkeyi daha çok felakete sürüklerler. Rejimi koruma her bireyin vazifesidir. Ordu devletin ve milletin ordusudur. Politikaya batmamalı; bize Balkan Savaşlarındaki gibi bir felaket yaşatmamalıdır. Siyasete bulaşmak isteyen sivil politika yapsın.

Tarih: 22 Nisan 1995, Rauf Denktaş 3. defa KKTC Cumhurbaşkanı seçildi. Büyük Mücahit Denktaş Bey’in Kıbrıs Davası’nda mücadelesi, yaptıkları inkâr edilemez. Hakiki bir vatanperver ve Türk büyüğüdür. Lakin keşke yerine bir prens yetiştirebilseydi de zamanı geldiğinde yolundan o yürüseydi. Hakkında, her ne kadar seçimle iş başına gelmiş olsa da, "diktatör" gibi nahoş benzetmeler kullanılmasaydı. Seçmen için sürekli aynı yüzü görmesi, politikacı mükemmel bile olsa –ki insanoğlu yaradılış gereği hiçbir zaman mükemmel değildir- bir noktadan sonra bıkkınlık yaratır; yenilik isteği doğurur. Bir de yapılan KKTC Anayasası’na ilerde (Güneyle) birleşip federal bir devlet kurulabilir tarzı bir emare koyup, bağımsızlığını ilan eden KKTC’yi gelip geçici bir idare hükümeti durumuna düşürmeseydi. Keşke adada resmi bayramlarda Türk Birlik komutanı ile birlikte aynı araçtan ÖZGÜR bir ülkenin devlet başkanı olarak el sallamasaydı. Bu durum bağımsız ülkelerde değil, ancak sömürge vilayetlerinde olur.

Tarih: 22 Nisan 1997, Bergama köylüleri siyanürlü yöntemle altın arayan şirketin işletme binasını işgal ettiler. İşte Eurogold Meselesi, siyanürlü altın, çevre tahribatı ve insan sağlığını tehdit eden madencilik çalışmaları taa o zamanlar başladı. Çizgili pijamalarıyla yürüyen koca göbekli Hopdediks Bayram Kuzu’nun, asteriks lakaplı Oktay Konyar’ın, Eski Belediye Başkanı (CHP) Sefa Taşkın’ın ve Ovacık Köylüleri’nin mücadelesinin sürdüğü yıllardı. Uzun süre sürüncemede kalan dava kazanıldı, ama ne yazık ki 24 Ocak 2001’de geçirdiği felç sonrası vefat eden Bayram Kuzu bunu göremedi. Kendisine Allah'tan rahmet diliyoruz. Şimdi aynı sorun Bergama’nın fıstık çamlarıyla ve halis çam balıyla ünlü Kozak Yaylası’nda karşımıza çıkıyor. Kaz Dağları’nda var. İnşallah Truva Destanı’na ilham olmuş, dünyanın en saf oksijene sahip yeri olan bin pınarlı İda Dağına, Sarıkız’ın Kaz Dağları’na sahip çıkan Hopdediksler, Asteriksler çıkar.

Tarih: 22 Nisan 1999, CHP Genel Başkanı Baykal, 18 Nisan seçimlerinden partinin aldığı oy oranı nedeniyle istifa etmiş. Türkiye’de seçim yenilgisinden sonra istifa eden ilk lider oldu. Birçok demokraside görevinde başarısız olan siyasetçi anında istifa eder; partisinin ve bağlı olduğu siyasi görüşün bekası için çabalar. Ama Türkiye’de diğer az gelişmiş ülkelerde olduğu gibi koltuğa yapışılır, mümkün olduğunca uzun kalınmaya çaba harcanır. İnönü, Ecevit, Demirel, Erbakan, Çiller, Yılmaz hepsi bu hatayı yaptılar. Gitmek için illa tepe taklak olmayı beklediler. Eskide yaptıkları iyi işler dahi olsa makam düşkünü inatçı insanlara benzediler. Özellikle ilk üçü vaktinde çekilselerdi, köşelerinde otursalardı, muhtemelen büyük saygı görecek; siyasetin duayenleri olarak kabul edileceklerdi. Siyasi krizlerde yolu gösteren Çoban Yıldızları gibi olacaklardı. Ama olmadılar, olamadılar. Siyasetten çıkamadılar. Kudretli Demirel’e Demirbaş denildi; umudumuz Ecevit alil, hasta bir yaşlı adam olarak hatırlandı. Ne yazık!

İşte bir 22 Nisan daha geldi. Tarih, içine girmeyi, araştırmayı istemesek de önümüzde duruyor bakıp ders almamız için. Aksi halde tekerrürden ibaret mi kalırdı?

Yarın 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı. Tüm “Adam Olacak Çocukların” ve içindeki çocuğu yaşatan büyüklerin bayramını; çocukların savaşlardan, doğal afetler ve açlıklardan ölmediği, istismar edilmediği, zorla çalıştırılmadığı, insanca, özgür, eşit, mutlu ve çocukça yaşadığı bir dünya dileklerimle kutluyorum.

En derin saygılarımla,
Mücahit ÖNDER

İş Adamı Bir Okurumuzdan Not: Apolitik Gençlik İstemiyorum

Merhabalar,

Ben bu ülkenin yetiştirdiği genç bir işadamıyım. Yaklaşık 20 insana iş verdim. Ödediğim vergiler de cabası... Peki, ben bu vergileri neden ödüyorum? DTP milletvekilleri maaş alsın diye mi? Dün bir anahaber programında Adana'da bir terörist cenazesini seyrettim. Hainler ellerinde armalı paçavraları ile ellerini kollarını sallasınlar diye mi ödüyorum vergi mi? Diyarbakır Dicle'deki PKK mezarlığını bilmeyen kalmadı. Diyarbakır Belediyesi bu mezarlığın çevre düzenlemesini yapmış, bunun için mi ödüyorum vergi mi?

Ben vergimi gelecek nesillere daha iyi ve güçlü bir Türkiye bırakmak için ödüyorum. Genç arkadaşlardan beklentim, görüşleri ne olursa olsun politika üretmeleridir. Bu günün dünyasında en büyük silah politika olmuştur. Güçlü politikalar, masalarda çok büyük savaşlar kazanmaktadır.

Hasan Genç

Şimdi Tam Zamanı!!!

İktidara geldiklerinden beri ülkeyi babalarının çiftliği gibi yönetmeleri ve ipe sapa gelmez konuşmaları nedeniyle bir çoğumuz tamamen AKP'nin arkasından sürüklenirken 26-27 Nisan 2008 tarihlerinde gerçekleştirilecek Cumhuriyet Halk Partisi olağan kurultayını lütfen gözden kaçırmayalım.

Bu kurultay hem CHP'nin geleceği açısından hem de ülkenin yaşadığı bu karmaşanın son bulması açısından bir umut ortaya çıkarıyor.

Çünkü ülkenin fotoğrafını çektiğimizde hali hazırda bulunan ve türban faşizmi gibi birçok konuda ülkeyi kaosa sürükleyen AKP'yi güçlü muhalefeti ve öz değerlerini hatırlamış bir CHP durdurabilir ancak.

Evet, AKP'yi ancak CHP durdurabilir fakat CHP artık yoluna Deniz Baykal olmadan devam etmelidir.Deniz Baykal dönemi CHP'de imaj yitirilişine ve başarısızlıklarla dolu seçimler geçirilmesine neden olmuşken kendisine muhalefet edenlerinde partiden uzaklaştırılmalarına kadar varan olaylarla birlikte kendi içinde bir faşizmin doğmasına neden olmuştur.Deniz Baykal görünen o ki partiye güçlü hitabet sanatından ve parti merkezleri önünde birikmiş küskünler ordusundan başka bir şey verememiştir.

Atamız tarafından kurulan CHP bunlara rağmen ve arkasından sürüklediği kitlelerle birlikte acaba başarısız Deniz Baykal'a karşı kendi içinden yeni bir lider çıkartma gücünü gösterememiş midir?

Yoksa partinin sürekli muhalefette kalmasına ve hatta üstüne düşen muhalefet görevini bile yerine getirememesine rağmen CHP'nin içindeki koltuk sevdası ülke menfaatlerinin önüne mi geçmiştir?

Bu soruların cevabı bence herkes tarafından biliniyor.Fakat bazıları nedense susmak ihtiyacı duyuyor kanısındayım.

Önemli bir diğer husus ise demokrasinin savunuculuğunu yapan ve kimsenin demokrasiden nasiplendiğine şüphesi olmayacak böyle bir partinin genel başkanlığına aday olabilmek için üyelerce verilmiş olması gereken ve %20 gibi vahim bir oranı bulması gereken imzalardır.Demokrasi bu imzaların neresindedir?

Parti bu konularda acilen tüzük değişikliğine gitmeliyken insanların aklında "sol" dan uzaklaşmış bir parti hüviyetine bürünmüştür.

Çok açık söylemek gerekirse sol lider partisini kaybetmiş ve yeni bir lider bulamamanın karmaşasını yaşarken meydanı Deniz Baykal'a bırakmıştır.

Yoksa sol partisini değilde içinde sönmek bilmeyen sol ateşini barındıran lider ruhlu insanların ruhunu mu kaybetmiştir?

Bu hafta sonu gerçekleşecek olan seçimlerde kuvvetle muhtemeldir ki yine Deniz Baykal'ı partinin başında göreceğiz.Çekilen fotoğrafta ise küskünlere yine yer olmayacaktır.

Sürekli eleştiren,çözüm önerilerinden yoksun ve Deniz Baykal'ın başında bulunduğu bu politika asla başarıya ulaşamayacaktır.Geçmiş bize bu durumu açıkça göstermiştir.

Çözümse partinin kendi tabanıyla ve küskünleriyle barışmasının ardında Deniz Baykal'ın koltuk sevdasından vazgeçmesinin arkasında saklıdır.

Çünkü bu artık CHP'nin kaderinden daha çok ülkenin geleceği açısından önemlidir.

Hep beraber görelim şimdi neler olacak...

Burak Sırataş

Politika Dergisi Sayı 2 Hakkında...

Merhaba Değerli Okuyucular;

Politika Dergisi'nin 2. sayısını bildiğiniz üzere 19 Nisan da yayınlama sözünü vermiştik; fakat daha sonra yazar arkadaşlarım ve ben dergimizin 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı'nda çıkartılmasının daha hoş olacağını düşündük. Bu fikrimizi de sizinle 19 Nisan öncesinde paylaştık.

Gelişen bu süreç sonunda bazı okurlarımızın Politika Dergisi'nin ileri ki süreçleri kapsayamayacağını ve bu ertelemenin Politika Dergisi'nde yaşanan olumsuzluklardan kaynaklandığını bize belirtmektedirler.

Okuyucularımızın bu yöndeki görüşlerine büyük saygı duyuyoruz; fakat bu erteleme, yaşandığı varsayılan olumsuzluklardan değil, tamamen bilinçli olarak 23 Nisan tarihinde dergimizi yayınlama isteğinden doğmaktadır. Yoksa dergimiz şu an itibariyle hazırdır ve yayınlanmak için 23 Nisan 2008 tarihini beklemektedir.

Politika Dergisi bir heves sonucu doğmamış, bu ülkenin sorunlarına, apolitik gençliğe bir başkaldırı olarak doğmuştur.

Umarız dergimizin 23 Nisan tarihinde yayınlanmasının ardındaki olumsuz düşünceleri silmişizdir. Saygılarımızı sunuyor, yanlış anlaşılmamayı diliyoruz.

Gökhan DAĞ
gokhan.dag@politikadergisi.com
editor@politikadergisi.com

Kamer GENÇ'e Saldıranları Kınıyorum.

Kamer GENÇ'i tanımayanız yoktur herhalde; ama ben yine de kısacasa kendisini tanıtayım. Kendisi şu anda Bağımsız Tunceli Milletvekili olup, iktidara karşı yaptığı çıkışlarla tanınmakta. Tabii ki bu milletvekilliği deneyimi Kamer GENÇ için ilk değil, kendisi daha önce de milletvekilliği yapmış bir politikacı.

Neden bahsediyoruz Kamer Genç'ten, yoksa Kamer Genç'e bir şey mi oldu?

Evet oldu, değerli okuyucular. Kendisi AKP'li Milletvekillerince resmen dövüldü. Sebebi ne (?) iktidara karşı muhalefet yapması, sebebi ne (?) Bakanlar Kurulu'ndan neden kimse mecliste değil demesi, sebebi ne (?) bana Tayyip'i getirin demesi.

Demokrasiden, özgürlükten nasibini sadece Türban konusunda alabilmiş bir iktidardan da başka bir şey beklemek her haldeki saçma olur.

İşin garibi ne biliyor musunuz? İşin garibi aktarıyorum değerli okuyucular. Başbakanımız olan RTE, bir gazetecinin Kamer Genç'e vekilleriniz saldırdı, şiddet uyguladı ne düşünüyorsunuz sorusuna RTE'nin verdiği cevap: "Benim vekillerim şiddet uygulamaz, şiddeti uygulayan o zatın kendisidir."

Ayıptır, yasaktır, günahtır. Bu tarz düşünen bir Başbakan'ın kölesi biçiminde hareket eden milletvekilleri ne yapsın inanın ben kestirebiliyorum.

Geçen gün yolda iki ufak çocuğa rastlıyorum, bakın neler konuşuyorlar: Bizde çakı taşıyalım bundan sonra, Tayyip Erdoğan'da da varmış."

Yukarıda anlaattığım şeyleri dün Kamer GENÇ'te dile getirdi. Başbakanı çakı taşıyor, milletvekili beni linç etmeye kalkışıyor, bende bundan sonra silahla mı gireyim?

Ülkenin meclisi'nin geldiği hale bakın. 23 Nisan'a sayılı günler kala şu meclisin durumuna bakın. Eski vekillerin kemikleri sızlıyordur. Atatürk'ün kemikleri sızlıyordur.

%47 oy aldı diye bir vekili dövmeye çalışmak, hatta dövmek anca diktatörlük rejimiyle bağdaşır. Unutmadan o milletvekili, sizin sürekli oy dilendiğiniz yerin, yani Tunceli'nin milletvekilidir. Hadi gidin utanmadan oy isteyin, durmayın. Zaten durmak yok yola devam. Bir bunların yolunu bilsem, bir açıklasalar inanın ki tükürsek Yarabbi şükür derler.

Saygılarımla, milletinvekiline tokat atanlar hariç. Ben de mi vekillere konuşuyorum? Evet konuşuyorum, ama bunların ne kadar vekil olduğu tartışılır değerli okuyucular.

Gökhan DAĞ

Çok Teşekkürler

Son günlerde dergimizle ilgili aldığımız olumlu yorumlar bizi oldukça mutlu etmektedir. Türkiye ve Türkiye dışında yaşayan gurbetçilerimizin desteği bizlere ileri ki günler için büyük güç vermektedir.

(Yorumlarınız dışında bize yollayacağınız yazılar ile lütfen bize destek olun. Sesinizi her kesime özgürce duyurun.)

Hepinizin önünde saygı ile eğiliyoruz. İyi ki varsınız.

Politika Dergisi

Putlaştırılan İslam

Batı kültürüne ve demokrasisine hayranca bakıp, öykünüyorlar biliyorum. Ah çekiyorlar, hep kendinden olanlara batırıyorlar iğneyi. Bunu da biliyorum. Narsis duruşlarıyla hiç kendilerine sormuyorlar: “Neden bu durumdayız?”

Hani, rahmetli Erdal İnönü’nün fıkra gibi bir anısında sarf ettiği bir söz vardır: “Meselenin köküne inelim.” Ülkemizde eksik olan da budur. İşin köküne, sorunların güç aldığı kaynaklara inmek yerine gündelik çözümler getirilmesidir. Gündelik çözüm olsa iyi, düpedüz her gün geriye doğru gidilmektedir.

Her toplumun ahlaki temelleri vardır. Bunu yadsımak hiç kimsenin haddine düşmemiştir, ancak ortada yanlış giden bir şeylerin olduğu aşikâr. Türk milletinin dini ve kültürel geçmişini, modernizasyonunu, Cumhuriyet’i göz önüne aldığımızda bilhassa son yıllarda kültürel ve etik temelde bazı yanlışlıklar gözümüze çarpıyor.

Etik(töresel) yapıyı ele alanlar içinde Aristoteles’in etik anlayışı toplumsallığı da içinde barındıran bir etiktir. Buna ister toplumsal etik deyin, ister kültürel, ister başka bir şey deyin. Ancak realist bir bakışla toplumsal davranışların büyük bir kısmının etik temellere dayandırılarak şekillendiğini söyleyebiliriz.

Gözlemlediğimiz kadarıyla, genelde uygulamalı etik değişse de etik temellerin yerinde durduğu bir gerçektir. Farklı kültürel altyapılara sahip toplumlar bazen değişik dönemleri sosyolojik, politik ve iktisadi anlamda farklı bir biçimde yaşayabiliyorlar. Kapitalist toplumların üretim araçları, iktisadi yapılanmaları toplumun üst yapısını kaçınılmaz olarak değiştirmiştir. Ancak, bu sürecin ve bu yapılanmanın etik temelleri yok mu? Bence var. Batı kapitalizmi ya da vahşi kapitalizmi diye adlandırılan, bireyciliğin (bencilliğin) had safhada olduğu günümüz uluslar arası ekonomik sisteminin Katolik Hıristiyan dünyası ile hiç mi ilgisi yok? Max Weber’e göre kapitalizmin oluşması için birincil şart Protestan ahlakıdır. Ve ben Protestanlığı Katolik Protestanlığı olarak tanımlamakta fayda görüyorum. Çünkü revize edilen dinsel yapı, Katolizmdir. Biz bunun adını ne koyarsak koyalım, Viyana’dan batıya doğru bu etik temelin izlerine rastlıyoruz. Tarihsel gelişim de hep bunun üzerinedir. Osmanlı'nın gidebildiği toprakların sosyolojik izahatı bile bunlarla ilişkilendirilebilmektedir.

Türkiye’deki izlere geldiğimizde Mustafa Kemal Atatürk’ün yapmaya çalıştığı, Müslümanlık anlayışını (Müslümanlığı demiyorum) revize etmektir. Türkçe ezan uygulaması, Kuran’ın Türkçeleştirilmesi, Türkçe ibadet isteği bunlara örnek olarak gösterilebilir. Mustafa Kemal Atatürk’ün bazen deneme yoluyla, bazen de kendi çıkarımlarıyla gelmeye yanaştığı nokta Müslüman Protestanlığıdır. Dinin, din adamlarının tekelinden alınıp; halka yaydırılması ve Türk’ün İslami anlayışının bu çizgiye paralel olarak oluşturulmasıdır. Etik temel yıkılmadan bunlar gerçekleştirilebilirdi ve gerçekleşecekti. Mustafa Kemal’in atılımı öze bağlı olarak dönüştürücü ve aydınlatıcı bir hareket olarak özetlenebilir.

24 Ocak 1980 kararlarıyla tamamen Batıcı bir yöne doğru kaydırılmak istenen Türkiye’de bu eylem yeterli olmamış olacak ki; 12 Eylül darbesi ile toplumun tamamını değiştirme yoluna girilmiştir. Meclis’te 6 aydır seçilemeyen cumhurbaşkanı mıydı, yoksa girilecek yol muydu? Yani, Batıcı bir sisteme sahip bir Türkiye ve özgün bir Türkiye seçenekleri arasında sıkışılmış mıydı? 12 Eylül darbesi ile toplumun tüm renkleri silinmiş ve tüm çıkıntılar törpülenmişti. Din kitleleri uyuşturmak için bir araç oluvermişti.

12 Eylül’den sonra egemen güç olmaya başlayan Nurcu hareket, toplumu kökten değiştirici bir vazife üstlenmişti. Son yıllarda sık kullanılmaya başlayan İslami Kalvinist hareketi de bu şekilde özetleyebiliriz. Mustafa Kemal’in yapmaya çalıştığı Müslümanlığın Protestanlığı iken(*) Nurcu hareketin yapmaya çalıştığı Protestanlığın İslamıdır.(**)

Bu hareketlerin ve yazımın özünü şu şekilde ortaya koyabiliriz:

1. Müslümanlığın zaten Hıristiyanlık kadar kökten bir değişime ihtiyacı yoktur.
2. Müslümanlık Tanrı’yı put olarak (bundan sadece heykel vs. anlamayınız) görmeyi kesinlikle reddeder. Tanrı’yı belli bir noktaya; iktidar gücüne, taçlara, asalara özgülemez. Müslümanlığın tanrısal anlayışı bütünsel bir anlayıştır. Batı Avrupa’da egemen olan Hıristiyanlık anlayışı ise; Tanrı’nın belli makamlara sıkıştırılmış bir varlık olduğu yönündedir.
   

Konudan fazla kopmadan ekleyeceğim bir şey var. Toplum mühendisliği olarak tanımladıkları kemalizm aslında toplum mühendisliği değil, toplum önderliğidir. Toplumun ellerini, ayaklarını bağlamış olan Emevici İslam zorbalığının tasfiyesidir. Ancak 1980’den sonra gelen hareket; ahlakından tutun da, siyasal bilincine kadar toplumun tüm anlayışını değiştirmiştir. Esas toplum mühendisliğini kim yapmış, yeniden ele almakta fayda var. Bu çıkarımlara karşı çıkanlar olabilir. Ancak ben, yola çıktığım nokta ile geldiğim nokta arasında tutarsızlık göremiyorum.

Son olarak söylemek istediğim; Türk’ün İslam anlayışı çok büyük tehlike altındadır. Bunu laik olduğunu iddia eden birisinin söylemesini garip karşılasanız da bu böyle… Türk’ün İslam anlayışı nasıldı? Allah’ın varlığını duyduğu sevgide, ağırladığı konukta, söylediği türküde hissederdi. Ancak bugün Türk -maalesef- Allah’ını başına taktığı bezde, yardım duygusuyla değil; kesin rakamlarla ve kimi zaman da gösterişle verdiği zekâtta bulmaktadır. Türk, Tanrısını toplum mühendislerinin (kim olduklarını daha önce belirtmiştim) etkisiyle Batıcı bir anlayışla yorumlamaktadır. Türban gibi sorunların neden 1980’den sonra patlak verdiğini bir de böyle irdelemekte fayda var. Putlaştırılan İslam bir nevi Hıristiyanlaştırılan İslam’dır. Türk, yıllardır kendisini yoran Arap-Emevi faşizminden sonra Putçu-Hıristiyan faşizmin tehlikesi altındadır. İslam anlayışımız da yıktığı putları şimdi kendisine bayrak olarak kullanma tehlikesi altındadır.

Yazımı Mustafa Kemal’in ünlü bir sözüyle bitiriyorum:

“Bizi yanlış yola sevk eden habisler, biliniz ki büyük ölçüde din perdesine bürünmüşler saf ve nezih halkımızı hep şeriat sözleriyle aldata gelmişlerdir. Tarihimizi okuyunuz, dinleyiniz. Görürsünüz ki, milleti mahveden, esir eden, harap eden fenalıklar hep din kisvesi altındaki küfür ve melanetten gelmiştir. Onlar her türlü hareketi dinle karıştırdılar. Hâlbuki elhamdülillah, hepimiz müslümanız, hepimiz dindarız. Artık bizim dinin icabını öğrenmek için şundan bundan derse ve akıl hocalığına ihtiyacımız yoktur.”(1923)

Emrah ÖZDEMİR

(*) Yanlış anlaşılmalara karşı tekrar açıklamakta fayda var: Müslümanlığın Protestanlığı diye tanımladığım anlayış, Müslümanlığın özü korunarak çağın şartlarına ayak uydurmasıdır.

(**) Protestanlığın Müslümanlığı diye tanımladığım anlayış ise, Protestan dünyasının istediklerini yapan, onların biçtiği Müslümanlığı kabul eden anlayıştır.

Sahte

Bakan Unakıtan seçim vaadi olarak Eskişehirspor'a almayı taahhüt ettiği Barcelonalı dünya yıldızı Ronaldinho'nun yerine aynı ismi taşıyan başka bir futbolcu alınması için talimat vermiş.

Bir insanın zikri neyse, fikri de odur!

Zihniyet sahtecilik yönünde olunca, her yaptıkları işe yansıyor.

Sahte ekonomi, sahte halkçılık, sahte demokratlık ve şimdi sahte Ronaldinho...

Her şey köprüyü geçene kadar...

Sayın Unakıtan; seçmen de sonra AKP adından başka bir parti aramasın!

Kemal adından başka bir maliye bakanı bulunmasın!

Sonra, siz de inşallah Türkiye adından başka bir memleket aramazsınız!

Benden size tavsiye; bir işi yapıyorsanız tam anlamıyla yapın.

Kıvırarak değil!

Bakalım bir dahaki seçimler için hangi sahte vaatlerde bulunacaksınız?

Bu arada bildiğim kadarıyla "Ronaldinho" bir isim değil takmaaddır. Bu arayışınız da diğerleri gibi boşa çıkabilir. Benden söylemesi!..

Not: Uzun zamandır yazı yazamadığım için okurlardan özür dilerim.

Herkes Sağduyulu OLmalı

Kutlu doğum haftası adı altında Van'a giden Şevket Eygi, Van da sabah namazına giden Eygi, Kendisiyle birlikte 7 kişiyle cami girdiklerin de, Kaldı ki bu camii de Hz. Ömer Camisi yani Van'ın büyük camilerinden biridir. Vatan gazetesinin haberine göre Eygi diyor ki " Van'da sabah namazı için Hazret-i Ömer Camii'ne girdik. İçeride iki üç kişi var. Bizim kafilemiz yedi kişi. Ezan okundu, sünnetleri kıldık. Son gelenlerle cemaat 14 kişi olmuştu..." Belki Milli Gazete yazarı bu duruma çok bozulmuş. O kadar kifayetsiz ve bana göre aşağılayıcı ve sanki Allah veya peygambermiş gibi, "Onlara "Hani siz bana Van'ın ahalisi dindardır" demiştiniz. 300 bin nüfuslu bir İslâm şehrinin ortasındaki büyük camide sabah namazı sadece 14 kişilik (bu rakamın 7'si biziz) bir cemaatle mi kılınmalıydı?..." Eygi kalkıp bir ilin bütün insanları neredeyse dinsiz gibi görüyor. Hani koskocaman dinimiz "bir bez parçasına" indiren zihniyet insanların sabah namazını tabi burada beklide oradaki insanlar sabah namazını kendi evinde kıldığını hiç düşünmeden sabah namazı için cami gelip namaz kılmadıkları için neredeyse dinsiz olarak nitelendiriyor. Bir de kalkıp sanki peygambermiş gibi "Önümüzdeki birkaç yıl içinde, namaz kılan halkın sayısını, yüzde 10'dan, yüzde 60'a çıkartmalıyız..." çok kifayetsiz bir söz ediyor. Öncelikle Milli Gazete yazarı Şevket Eygi'ye soruyorum: Sen kim oluyorsun da hangi yetkiyle insanların dini vazifelerini yerine getirmiyor diye hesap soruyorsun? Allah mısın yoksa Peygamber mi? Bizim binlerce yıllık dinimizi nasıl bir bez veya bir namaza indirebiliyorsunuz? Bizim gibi bu zor şartlarda daha fazla çalışmak da kalan insanlarımızın 5 Vakit namaz kılmayan ama ramazanda orucunu, Kurban da kurban keserek namaz dışındaki bütün dini hükümlülüklerini yerine getirenleri nasıl sadece namaz kılmadı diye günahkâr ilan eder bir hava giriyorsun? Son olarak Vatan Gazetesinin resmi internet sitesinde bu haberle ilgili olarak yorum yapan bir okuyucunun sorduğu soruyu bende soruyorum; "AKP Van'dan 22 Temmuz seçimlerinde %53,6 (161.000) oy almış. Türban konusunda kendilerine dindar insanlarımızın oy attığını ve bu kesimi temsil ettiklerini söyleyen AKP, En çok oy aldığı ilde tablo böyleyse o ağızlarına sakız ettikleri %46 neyi ifade ediyor bir düşünsün?" Gelelim asıl konuya, Geçtiğimiz günlerde haber ajanslarına düşen bir haber tüy ürperten insanı dehşete düşüren en önemlisi de durumun ne kadar vahim boyutlarına ulaştığını gösterdi. Haberi okurken içimi çok büyük bir üzüntü kapladı. İnsanlarımızı önemlisi Atamızın o ünlü efendimiz dediği köylümüzü bu hale düşürmek bana kat ve kat acı verdi. Konya da Meram Belediyesi'nce alınan Et Balık Kurumu'nun Konya Et Kombinası üretimi durdurunca sığır üreticileri çileden çıktı ve eylem yaptı. Tepkiyi dile getiriliş şekilli ne kadar da yanlış olsa tepkileri çok haklı... Hatta bu konuda sadece sığır üreticileri değil halkımız olarak bizde tepki göstermeliyiz... Karabulut'tun da basın açıklamasında dile getirdiği : "Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında hayvan kesimi durduruldu. Yeni bir kombina yapılacağı söyleniyor. Bize yenisi yapılmadan buradaki kesimin durdurulmayacağı söylenmişti. Sözlerini tutmadılar. Bu kadar üretici hayvanlarını nerede kestirecek. Kombinanın tekrar faaliyete geçmesini istiyoruz." Daha sonra sığır üreticileri, Hem bize o kombinanın durulması halinde sıkça kurban bayramın da gördüğümüz görüntülerin tekrar yaşanacağını, Hem de Osmanlı devletin de üretim yapamayan ama kazancından daha çok vergi alınması yüzünden dağa kaçıp celali olan ve devlete karşı isyan eden celaliler gibi psikolojik çöküntüyle bütün hayvanları kesip kurtulmaya çalışan sığır üreticilerimiz kombinanın önündeki cadde de 6 büyükbaş hayvanı keser tepki gösterdiler. Aslında birçok kişinin böyle bir eylem yapılmasını tepki gösterdi ama biraz daha derinlemesine düşündüğümüzde daha büyük bir dram karşımıza çıkıyor. Köylümüz için tarla, toprak ve hayvanlar geçimi bakımından çok önemlidir. Ona zarar gelmesi kendi canına zarar gelmesi gibidir. Tarlasını toprağını hayvanını gözü gibi korur. Hele ki geçimini sadece büyükbaş hayvancılığa dayandırmış bu insanlarımızın hani bütün sermayelerini böyle yok etmesi, Onların nasıl büyük bir bulanıma sokulduğu ortadadır. Son kapatma davasıyla gerilen siyasi gündem için çıkıp "gerilimlerin tarafı değiliz" diyen Ama son 5 yılda toplumuzun da şiddettin arttığı, Önce hatırlarsanız geçen yıllar da liselerimiz de hatta ilkokullarımız da gençlerimiz çocuklarımız birbirlerini bıçaklayarak şiddette başvurmuş, Hatırlarsanız geçen ay gencecik hukuk da okuyan bir genç kızımız Ankara Üniversitesi öğretim görevlisi annesini öldürmüştü ve sonra ülkemizin birçok yerinden genç kızlarımızın annelerini öldürdükleri haberleri gelmişti. Geçen gün sığır üreticilerimiz eylem yaparken kendileri için önemli olan hayvanları resmen katlettiler... Dün gerilimlerin tarafı olmadık diyen başbakan toplumu son 5 yılda neredeyse yüksek gerilim hattına çevirdi. Siyasi gündemden, geçimden gerilen bu insanlarımız mutlaka bir yerde patlıyorlar ve bu patlamamalar bazen çok aşırıya kaçabiliyor... Bu durum önümüzdeki günler de daha büyük ve toplumumuza büyük acılar yaşatacak olaylara neden olabilir Önüzmüdeki günlerin birçok olaya gebe olduğu şu dönemde, Herkesin daha dikkatli ve daha mantıklı hareket etmeli Kimse bu toplumu bu kadar germeye bu kadar bulanıma sokmaya da hakkı yoktur. Herkes bundan sonra atacağı her adımı çok iyi değerlendirmeli Ağzından çıkacağı her sözü iyi tartmalıdır Yoksa bu gidiş hiç iyi değil...

Bilgin Türk

BARIŞ GELİNİ

Barış için gelinlik giyerek otostopla İsrail’e gitmeyi amaçlayan Pippo Boca ve Silvia Moro…
Bu haberi okumaya başladıktan sonra hemen aklımdan hangi yol üzerinden geçerek gidecekler acaba diye düşündüm ve ülkem olmasına rağmen ve çok seviyor olmama rağmen umarım Türkiye’den geçmezler diye düşündüm…

İki cesur sanatçı birlikte, 8 Mart 2008’de Milano’dan yolculuğa başlayarak, Balkan ülkeleri ve Türkiye üzerinden otostop yaparak İsrail’e gitmeyi amaçlıyor… Gazete başlıkları…
Haberin sonu mu?...

Barış Gelininin öldürüldüğü haberi…
La Repubblica Gazetesi…Ülke Cinayet Nedeniyle Şaşkın…
Türkiye ulusal gazetelerde ise… Ülke Şok İçinde… gibi yorumlar yapılmış.
Bu koskoca bir YALAN…

Bu haberi okuyan her Türk kadınının aklından böyle bir sonun geçtiğine ve tedirgin olduğuna eminim. Cumhurbaşkanı Gül’ün Pipa’nın seyaletini sempatiyle takip ediyordum sözleri yerine tedirginlikten takip ediyordum sözleri daha çok yakışırdı ve uygun olurdu. Çünkü Türkiye’de çok büyük oranda kadınlara yönelik seksüel bir baskı var. Bu ülkenin, çok sevdiğim benim ülkemin bazı erkeklerinin barbarlıklarını biliyoruz ve eğer Pippo’ya bir şey olmasaydı büyük şans olurdu. Yani Pippo’nun başına böyle bir şey gelmiş olması şanssızlık olarak adlandırılamaz, gelmeseydi şans olarak adlandırılabilirdi…

Ülkemizde daha çocukluk dönemlerinde başlar bunlara zemin hazırlayan baskıcı tutum. Tv’de bir aşk sahnesi varsa o kanal değiştirilir, ama şiddetin en fazla hissedildiği hiçbir sahnede tv kanalı değişmez. Nedir bu tezat hiç anlam veremiyorum. Şiddet nasıl da sevginin önüne geçebiliyor…

Seksüellik kesinlikle suçtur neye göre, hangi kriterlere göre belirleniyor bu? Bu suçluluk duygusu neden asırlardır yeni kuşaklara taşınıyor ki? Toplumlarda suç olarak görülen bu durum din baskısı ile daha da büyütülmüştür ve batı ülkelerine göre bizde çok daha fazla hissedilir durumdadır ve bu ağır fatura genelde kadına kesilmiştir.

Ve barbar erkekler daha ufaklıktan gelenek, görenek, toplumsal baskı, din, töre derken bastırılan bu duygularını çeşitli ve değişik şekillerde ortaya çıkarıyorlar. Artık bir şeyleri ÖRTMEK yerine, onları açığa çıkarmalıyız.

Dinin ahlak kaynağı olmasını savunacağımız yerde, ahlak dışı davranışları temize çıkarmak için bir vasıta olduğunu savunmalıyız. O zaman sevgi; sapıklığın, sapkınlığın, şiddetin önüne geçer ve barış için yola çıkmış bir İNSAN ( bayan olmasından öte ) çeşitli nedenlerle bastırılmış sapıkça duyguları olan insan görünümlü canlılar yüzünden hayatını kaybetmez…

Barış ve sevgiye inanan herkesin başı sağolsun…

Gülşah ER

Politika Dergisi Sayı 2 - 23 Nisan 2008'de Çıkıyor.

Değerli okuyucularımız, Politika Dergisi'nin ikinci sayısını size belirttiğimiz gibi 19 Nisan tarihinde çıkartamayacağımızı bildiririz; fakat dergimizi 23 Nisan 2008 tarihinde yine sitemizden okuyabileceksiniz.

Bu kararı almamızdaki en büyük etken, dergimizi Türkiye'miz için oldukça önemli bir günde çıkartma isteğidir. Anlayışla karşılayacağınızı umuyor, yaşanan gecikmeden dolayı özür diliyoruz.

Saygılarımızla...

Politika Dergisi Editörü; Gökhan DAĞ

Politika AK mı Kara mı ?

Politika gündemi yine oldukça sıcak başlıklar içeriyor. Bu sıcak gündemden çıkan tartışmalar ise oldukça seviyesiz bir halde.

Mesela bir ülkenin Başbakanı hiç sıkılmadan, "ben bilmem kimin zamanında rüşvet verdim" diyor. Bu ülkenin memurlarının işini iyi bildiğini söyleyen birinin yeni versiyonunu seyrediyoruz başka hiçbir şeyi değil. Bu ülkemiz adına bir utanç tablosudur.

Başbakan CHP'yi ve Baykal'ı Atatürk'ün resmini paradan çıkartmakla suçladığı güne bakacak olursak, Başbakan aynen şöyle diyor: "Biz sizin Atatürk'ün resmini paradan çıkarttığınızı çok iyi biliyoruz." Bu konuya verilecek tek cevap şudur: Başbakan tarihi gerçekten bilmiyor; çünkü o dönemde Sayın Deniz Baykal daha emekleyecek yaştaydı. Politika bu şekilde kirli olmamalı, geçerli temmellere dayanmalı. Peki Kemalizm Anayasa'dan çıkacak diyen vekillerine ne yaptı Başbakan, peki ders kitaplarından Atatürk'ü çıkartma projelerine ne dedi Başbakan? Sevgili okurlarım bana kalırsa Atatürk'ün resmi paradan çıkartılsın (!). Paranın ne kadar kirli ellerde dolaştığını çok iyi biliyoruz biz.

Peki MHP Tavrını (T bilerek büyük yazılmıştır) nasıl anlatacağız. MHP, dik duruşlu bir tavır sergiliyor mu? Tabi ki hayır. MHP yürüttüğü politikalarla bir sonraki seçimde büyük olasılıkla TBMM'de yer alamayacak. Buna rağmen yine ilginç Tavırlarını sürdürmeye devam ediyor. Laikliği Türk- İslam senteziyle buluşturması kadar ilginç tavırlar sergiliyor. Birgün AKP ile çok sıkı dost, bir gün çok sıkı düşman olabiliyor. Politika yapmak, doğrularınızı savunmaktır. MHP'ye soruyorum: "Oy kaygısı yüzünden neden doğrularınızdan sapıyorsunuz, nerede sizin eskiden vermiş olduğunuz türban desteği, nerede türban konusunda uzlaştığınız Başbakan?"

İşte politika böyle bir şey sevgili okuyucular. Yeni Anayasa çalışmalarında Cumhurbaşkanlığı Makamı'nın yetkileri çok diye düşürmeye çalış, sonra sıkışınca 301. madde konusunda Cumhurbaşkanı'na yetki ver. Böyle bir şey, böyle bir tezat olabilir mi?

Dönelim tekrardan rüşvete. "Ben de rüşvet verdim." diye söylemlerde bulunan bir Başbakan'ın dini simgeleri özgürlük çerçevesi altında kullanması hangi mantıkla örtüşür? Türbanın bir aldatmaca olduğunu hala göremedik mi?

3 çocuk yapın demek hangi mantıkla bağdaşır? Bu sorunun cevabını bilen varsa bana anlatsın.

Sayın Erdoğan, Baykal'a Atatürk'ün arkasına sığınıp siyaset yapma söylemine, Sayın Baykal oldukça güzel bir cevap verdi: "Sende sığın, sende Atatürk'ün arkasından siyaset yap."

Son söz, Politika işte böyle bir şey değerli okuyucular, kimin AK, kimin kara olduğunu elbet gösteriyor, her ne kadar kirli, kirletilmiş olsa da.

Gökhan DAĞ

Balta

8 Mart 2007 de Dünya Emekçi Kadınlar gününde Milanodan gelinlikleriyle "Dünya Barışı" için yola çıkan iki sanatçı otostop yaparak Tel Aviv'e ulaşmayı hedefliyordu. 19 Martta İstanbuldayken, hayatlarının hatasını yaparak, birbirlerinden ayrılıp farklı güzergahlardan gitmeyi kararlaştırdılar. 31 Mart'ta, Pippa Bacca erkek arkadaşına mesaj attı ve bir daha ondan haber alınamadı.

Üzüntüyle öğrendik ki, eşinden ayrılmış, iki çocuk babası ve eski sabıkalı Murat Karataş İtalyan gelin'e Gebze civarında, tecavüz edip, boğmuş ve atmış!

Bir yandan kardeşinin ve annesinin "bu her ülkede olabilirdi" sözlerini öğrendik,
diğer yandan Denizli Valisi Hasan Canpolat'ın;
“Amaç Türkiye'ye ve turizme zarar vermek olabilir.Pippa'ya tecavüz edip öldüren kişi, Türk halkını temsil edemez, bu adam kullanılmış, bu olay da planlı olabilir” dediğini.
Kim suçlu? kim güçlü?


Sivas Valisiyken, 2006'da Denizli Valisi olan ve akepenin seçim otobüslerinden inmeyen, Hasan Canpolat fazla kurtlar vadisi seyrediyor olmalı!

Sorun, da tam burada aslında.

Sorun; fazla Kurtlar Vadisi, fazla hoppidi sitkomlar, fazla oryantal starlar, fazla biri bizi gözetliyorlar... Sorun televizyonundan, gazetesine, medyadan pompalanan cinsellik, ahlaksızlık, şiddet ve mafya'da...

Sorun; böylesi dindar! bir hükümetin, toplumu ahlaksızlığa götüren bu gidişata dur demek yerine, türban adı altında insanları bölmeye çalışmasında,kadınların din ayağına, cinselliği gizlenmesi gereken, bir seks objesi haline getirilmesinde...

Sorun; suç işleyenlerin cezalandırılmamasında, tekrar tekrar serbest bırakılmasında...

Sorun; sorunları çözmemekte, umursamamakta ve büyütmekte...

Sorun, bütün dünyada aynı. Tüm dünyada bazı insanlar, savaşlar için üzülüyor... Kendilerine çok uzak olsa da Filistinde ölen çocukları, Irakta tecavüz edilen kadınları düşünüyor...

Bazıları o savaşları yapıyor, yaptırıyor. Bazı zavallılarsa burnunun dibindeki bu savaşlarda kendi dininden insanlar öldürülürken, savaşı yapan askerlerinin sağ salim evlerine dönmesini düşünüyor.

O, en son kafadan,Denizli Valisi Canpolat, Filistin'e gelinliklerle yola çıkan, avrupalı iki sanatçının düşüncesi; "dünya barışı" iğfal edilmişken, bunun turizmi baltalamak için bir komplo olduğunu düşünmüş.

Baltalar düşünmeye başlamış demek!

Özgür Pınar Işık

Sömürge Valisi

Geçtiğimiz haftanın ilk günlerinde Avrupa’dan Türkiye’ye karşı yoğun bir saldırı kampanyası başlatıldı.Gerek Yargıtay gerekse Anayasa Mahkemesi "uyarıldı".
İkinci Cumhuriyetçilerin dayısı Lagendjik, Barroso, Rehn...
Dört bir yandan "demeç" yağmurunu tuttukları yetmiyormuş gibi, üstüne bir de Barrosso denilen zat-ı şahane gelip, Atatürk'ün Meclisinde, Türkiye Büyük Millet Meclisinde ahkam kesti.

Ne diyor Barroso, "Demokrasi Laiklikten daha önemli", "Umarım Anayasa Mahkemesi AB'ye uyar".

Kimsin sen Barroso?
Kimin oğlusun, bu pervasızlığının kaynağı nedir?
Nerenin valisinin sen Barroso, kimler düğmene basıyor senin?
Görüyoruz ki pek çok sevenin varmış memlekette, alkışlamaktan elleri patladı.

Ama sen utanma Barroso, seni konuşturanlar utansın, bizi bu hale düşürenler utansın.
Sömürge valisi çalımlarıyla seni burda barındıranlar utansın.Sen sakın üzerine alınma, sen görevini yapıyorsun.Ne dediler sana, Türkiye'nin bölünme sürecinde etkin ol, git azarla, tehdit et, saldır.
Aferim Barroso, bizde de senin gibi işini iyi yapan adamlar lazım.

Şeriatçısı, faşisti, bölücüsü zaten dolmuş meclise.Sen de eksik kalmamalıydın, öylede oldu.
Lagendijk efendi zaten pek rahat bırakmaz buraları ama sen bir başkasın Barroso...
Havan olsun, karizman olsun, o kepçe kulaklıdan daha etkili olduğun kesin. Zaten "bu millet isterse hilafeti bile getirir" , seni de halife yapar, kim bilebilir Barroso?

Mecliste, kürsüde efil efil estin Barroso, hayran kaldık. Bizim bakanlar ve şahane bakanlar da seni kuzu kuzu dinlediler.
Gazete köşelerinde öve öve bitiremediler.Demokrasi savaşı verenler heykelini dikecek Barroso, zaten yargıya da karışmaya çalıştın ya, RTE ile ölümüne kankasınız artık.
Bak Berlusconi'ye, nasıllar ama, gıpta ile izliyoruz dostluklarını, sende katıl üçünüz bir tatile çıkın.

Bu günler de geçer Barroso. Gün gelir, devran döner, o yüzündeki gülücükler söner.Hayat bu, kime ne zaman tokat atacağı belli değil, ama sana tavsiye Barroso, Türk'ün tokadı fena olur.
İnanmazsan dedene sor.

Sponsor Arıyoruz.

Değerli Okuyucularımız, yeni sitemizi yakında yayına koyacağız. Bu ve bundan önceki tüm harcamalarımızı yazar arkadaşlarımız karşıladılar. Biliyorsunuz ki Politika Dergisi bir üniversiteli gençlik projesidir. Bu da bizim, maddi açıdan oldukça zorlanmamıza neden oluyor.

Gençlere yapılan yatırımın her şeyden önemli olduğunu düşünüyoruz. Bu sebeple sizi bize destek olmaya davet ediyoruz; çünkü eğer süreç bu şekilde devam edecekse, biz yine yazılarımızı yazarız; fakat maddiyat gereken konularda (örneğin röportajlar gibi) eksik kalacağımız için sizlere daha iyi bir hizmet sunamıyor olacağız. Bu açıdan lütfen bize sponsor olun.

Saygılarımızla,

Politika Dergisi

Saygısızlığın Bu kadarına da PES!

İki gündür ülkemizi ziyaret eden AB komisyon başkanı Barroso’yla yatıp kalkıyoruz.

Dün Anıtkabiri de ziyaret eden Barroso, YeniÇağ gazetesinin haberine göre,

Atamızın huzurundan ellerini cebinden çıkarmadan geçen Barroso çok büyük bir terbiyesiz ve saygısızlığa imza attı.

Atamızın huzuruna geçerken elini cebinden çıkarmayan Barroso,

Bu hareketiyle hem Türk milletinin kurtarıcı Ulu önderimize,

Hem biz Türk halkına

Hem de Dünya protokol kurallarına karşı çok bir saygısızlık ve terbiyesizlik yaptı.

Dünya’nın hiçbir yerinde görülmeyen ve hiçbir yerinde de yapamayacağı bir hareketle Barroso

Bir ülkenin kurucusuna karşı protokol kurallarını bile hiç sayarak,

YaniÇağ gazetesinin de haberinde dediği gibi sömürge valisi gibi davranması çok sinir bozucu ve aşağılayıcı bir hareketti.

O esnada hiçbir Hükümet temsilcisinin olaya müdahale etmemesi de ayrı bir konu,

Resmen her şeyiyle AB’ye teslim olan AKP hükümeti,

AB komisyon başkanının kurucumuz ulu önder Atamızın huzurunda bu saygısızlığı,

Ne dinimize ne de Dünya’daki protokol kurallarına uymaz.

Ama hep dinden, dindarlıktan bahseden –dinci ortaya çıkan- AKP,

Türban da alkol de din vezirkanlığı hatta resmen ahlak bekçisi kesilirken,

Dinimiz de bile kabul edilmeyen,

Bırakın Atamızın bir merhumun bile huzurunda yapılamayacak saygısızlığa göz yuması, ses çıkarmaması akıl alır gibi değildi.

AKP açıkça AB’ye karşı dinimizi bile unutmuşa benziyor

Kapatma davası konusunda tamamen AB kozuna sarılan AKP,

AB uğrunda dinimize bile sığmayan bu tür hareketlere daha çok göz yumacağı aşikâr

Biz burada büyük devlet olmak için asla ve asla kırmızı çizgilerinizden,

Onurunuzdan ve dik duruşunuzdan ödün vermemeniz gerektiğini yazmıştık.

Eğer bu kırmızı çizgilerden, onurunuzdan ve dik duruşunuzdan vazgeçerseniz,

Değil kurucunuz olan kişinin huzurunda, mezarı başında saygısızlık yapmayı,

Suratınıza bile tükürseler ‘yarabbi şükür’ dersiniz…

7 Kocalı En Az 21 Çocuklu Hürmüz

Değerli okurlarım sınavlarım dolayısıyla uzun bir zamandır yazı yazamıyordum, lütfen affedin diyerek yazıma başlıyorum.

Uzun zamandır sosyal bilimlerle uğraştığım için, matematikten biraz geri kaldım. Başbakanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan her ailenin en az 3 çocuğu olsun diye bir söylemde bulunmuş. Fırsat bu fırsat deyip, geri kalmış olduğum matematiğe geri döndüm ve 7 kocalı Hürmüz, olarak tanınan karakterin en az kaç çocuğu olacağını buldum: 21.

Hürmüz'e Allah 7 koca verdiğine göre eminim ki 21 çocuğu doğuracak gücü de verecektir. Peki Allah başımızda bu tarz politikacılar varken bize bu çocuklara bakma gücünü nereden verecektir onu da merak ediyorum.

Adamı günaha sokmakta birebir olan Başbakanımız, Allah Kerim, çocuğu veren Allah rızkını da verir derken hiç mi yüzü kızarmıyor? Sevgili Başbakan, yoksul ve bir o kadar eğitim seviyesi düşük halka sen gidip de 3 çocuk yap dersen, en az 5 çocuk olur bunu aklının bir köşesine mutlaka yaz. Önce halkını tanı.

Başbakanın kaç tane çocuğu olduğu beni hiç mi hiç ilgilendirmiyor; ama bu kadar çocuk meraklısı ise, daha kendisi oldukça genç onu belirtmek isterim. Hem tıpta ilerledi. Hem kendisini genç görmese de Allah Kerim. Sayın Başbakan ayıptır, günahtır. Ananıda alıp gitmesi konusunda uyardığın halka, gidip anne olun çağrısı yapıyorsun. Bu da Ananı da al git söylemlerinin, 3 kat artma ihtimalini doğuruyor, benden söylemesi.

Bu 3 çocuk kömürle doymaz sevgili okurlarım. Ekmek ister, aş ister. Mücahit Önder arkadaşım, yazısında çok güzel belirtmiş bu politikalarla benzediğimiz yer Batı değil, Doğudur diye. Doğuyu küçüksemek için söylemiyoruz, ama şunun bilinmesi lazım doğuda pek övülecek durumda değil.

Ekonomik göstergeler bakımından yerin dibinde sürünen bir ülke de, sosyal kalkınmayı aklının ucundan bile geçirmeyen A ve Kalkınma Partisi'nin iktidar olduğu bir ülke de, bu partinin başkanı nasıl olur da kalkınma ilkelerini hiçe sayar? A ne derseniz bir zamanlar var olan Adaletin A'sı. Hani onlar bakımından yavaş yavaş kaybolan Adaletin.

Bu ülkede 33 milyon geç olduğu söyleniyor. Genç işsizlerin oranını bilen var mı? Hemen söyleyeyim, Türkiye genç işsiz oranında Dünya'da 177 ülkeden 10. sırada. Ey anneler, doğurun 3 çocuk daha, günahı sizin boynunuza. Sayın Başbakan bu yaptığın, Cenneti annelerin ayaklarının altından alma girişimidir. Yeter, bırak artık annelerle uğraşmayı.

Peki eğitim endeksinde kaçıncıyız biliyor musunuz, 177 ülkeden 104. sıradayız. Unutmadan belirteyim, bu endeksler Birleşmiş Milletler'in, Kalkınma Raporları'ndan alınmıştır. Hani şu İnsani Gelişme Raporları'ndan. Sayın Başbakan'ın yaptığı cahil halk yetiştirme projesidir. İnan bana ki kimse senin çocukların gibi gidip Amerika'lar da okuyacak imkanları bulamıyor. Hem de burslu. Sonra da gidip gemi de alacak parası yok. Bu ülke de oyuncan gemi isteyen çocuğuna bunu alamayan kaç anne var biliyor musun?

Sevgili Başbakan, Tuğba Ekinci yeni bir şarkı yapmış. Hani şu sosyal sorumluluk çerçevesinde askerlere şarkı yapan hanımefendi. Şarkısının adı ne biliyor musunuz? Hemen cevap vereyim "condom" (prezervatif) çok değerli Başbakanımıza armağan olsun. Unutmadan Hürmüz'e de.

Saygılarımla,

Gökhan DAĞ

www.politikadergisi.com

Değerli okuyucularımız, istekleriniz doğrultusunda, çok yakında yeni sitemizde sizlere hizmet vermeye devam edeceğiz.

www.politikadergisi.com adresli sitemiz, şu an test yayınında olup, kısa bir süre sonra faaliyetine başlayacaktır. Ayrıca şu anki sitemizdeki tüm yazılarımızı, yeni sitemizde de bulabileceksiniz.

Yeni sitemizde olacak bazı özellikler, öncelikle biliyorsunuz ki blog ortamlarında üyelik yaratma şansımız olmuyor. Yeni sitemizde, sitemize üye olarak, dergimizle ilgili faaaliyetlerden ve yazılardan haberdar olabileceksiniz.

Ayrıca oluşturacağımız forumlarda yazarlarımızla irtibata geçebilecek, sitemizle ilgili her türlü sorunu bizimle paylaşabileceksiniz.

Ayrıca dosyalar bölümünden, şu ana kadar yayınlanmış ve yayınlanacak tüm dergilerimizi indirebilecek, kendi yazılarınızı upload edebileceksiniz.

Saygılarımızı sunuyor, blog ortamında bize verdiğiniz desteği, yeni sitemizde de sürdüreceğinize inanıyoruz.

Politika Dergisi

Hürriyet'in Arka Yüzü

Gün geçmiyor ki ülkemizde skandal yaşanmasın

Gün geçmiyor ki emperyalistlerin ülkemizdeki işbirlikçileri,

Ülkemizi bölmek ve parçalamak için girişimlerine ortaklık etmesinler…

Bu sefer ülkemizin en saygın ve tirajı yüksek gazetelerimizden Hürriyet,

Spor ekinde Türk basketbol takımlarının Avrupa’daki mücadelesini anlatan haberde yayınladığı harita da,

Ülkemizin Doğu ve Güneydoğu bölgelerimiz çıkarılmış bir şekilde yayınlanması

Emperyalistlerin ülkemizi bölme emellerine ortaklık mı ediyor sorusunu aklımıza getirdi?

Yine Hürriyet, çocukların çok sevdiği Hugo oyun kahramanın CD’sini dağıtırken de buna benzer bir harita yayınlamıştı.

Hürriyet hükümetle araları kötü olduğu zaman ulusalcı çizgiye ki bu köşe yazarları bakımından ulusalcı,

İyi olduğu zaman karşı-devrimci çizgiyi kaymasına-köşe yazarlarının daha yumuşak yazılar yazmasını- birçok kez tanıklık etmiştik.

Bu köşe yazarları da hepsi değil,

Bekir Coşkun, Tufan Türenç, Özdemir İnce, Yalçın Bayer ve büyük ustamız çok saygı duyduğumuz hala kovulmasını içimize sindiremediğimiz Emin ağabeyimiz olan Emin Çölaşan’ın yerine flash transfer olarak getirilen, Birazda Hürriyet sarsılan imajını düzeltmek için izin verdiği Yılmaz Özdil’dir.

Yine bu takkiyelerden birine imza atan Hürriyet,

Sanki emperyalistlere bir süredir AKP Hükümet’ine karşı izlediği muhalif çizgiye kanmayın,

Ben sizden yanayım mesajı verdi.

Zaten ne AKP Hükümet’ine karşı ne de AB-D’ye karşı hiçbir muhalif haber yapamayan Hürriyet,

Bu hareketiyle çirkin ve kirli yüzünü bir kez daha göstermiş oldu.

Tabi nokta da hiç bir Hürriyet gazetesinin köşe yazarı bu konuyla ilgili bir yazı yazmadı veya yazamadı.

Hiç bir köşe yazarı çıkıp da,

"Ya kardeşim bu haritayı kim yaptı. Suçlusu veya sorumlusu kimdir.

Siz nasıl olur da ülkemizi bölen bir haritası yayınlarsınız" diyemedi, diyemezler de, diyemeyecekler de,

Ne bir gün en sert ulusalcı olan sonra yine yumuşayan Oktay Ekşi,

Ne de Emin abimizin yerine transfer ettikleri Yılmaz Özdil,

Bu konu da bir tek yazı yazmadılar.

Dün sözde ‘anadilde eğitim’ istiyoruz yalanıyla,

Hem de bu ülkenin Başbakanlık makamın da bu emperyalist oyuna ortaklık ediği için kızdığımız Diyarbakır Barosu başkanı Tanrıkulu’nun bu konuda çokta suçlamamamızın gerektiği ortada,

Bir ülkenin Başbakanı kalkıp ülkesindeki bir bölgeyi ayırır,

Yine o ülkenin en saygın ve tirajı yüksek gazetesi o bölgeyi,

O ülkenin toprak bütünlüğünden çıkarırsa

Hani derler ya

İmam yellenirse cemaat ne yapmaz?

Bu ülkenin Başbakanıyla tirajı yüksek gazetesi bunu yapıyorsa,

Doğu ve Güneydoğumuzdaki işsiz ve cahil insanımız ne yapmaz…